กลองยาวยังตี

[Intro]
แคนเอ้ย แคนลำ พาใจข่อยย้อนคืนบ้าน
กลองยาวดังกลางลาน แต่ใจน้องยังร้าวอยู่

[Verse 1]
งานบุญเดือนหก คนยิ้มเต็มลานบ้านเฮา
น้องผูกผ้าขาวม้า รอเจ้ามาเคียงแขนเบา
กลองยาวตีโฮมฮ้อง พี่เคยฟ้อนอยู่ข้างเงา
มื้อนี้มีแต่ลมหนาว กับคำลาเจ้าทิ้งไว้

[Pre-Chorus]
คนเขาว่าความฮัก คือบุญเก่าที่เฮาใช้
แต่บุญน้องคงหมดไป เจ้าจั่งถิ่มกันง่ายดาย

[Chorus]
กลองยาวยังตี ตึ้งตึงอยู่กลางหัวใจ
คนฟ้อนยังยิ้มได้ แต่คนถืกถิ่มน้ำตาไหล
คำคมเขาว่า ฮักหลายกะเจ็บหลาย
ยิ่งฟ้อนให้ม่วนปานใด๋ ยิ่งปวดใจปานนั้น

[Verse 2]
เสียงแคนครวญยามค่ำ คล้ายเจ้าคำเว้าสัญญา
บอกสิกลับมาหา พอถึงครากะหายหน้า
ผ้าซิ่นปลิวตามลม คนเคยชมบ่คืนมา
เหลือแต่เสียงกลองพา ให้น้องยิ้มกลบความช้ำ

[เชิ้ง – เร็ว]
เอ้า ซ้ายย่างขวาย่าง ยกแขนฟ้อนรับเสียงกลอง
ยิ้มให้คนทั้งผอง แม่น้ำตานองกะบ่ยอม
ตึ้งตึง ตึ้งตึง หัวใจยังเต้นตามทำนอง
ฮักแพงให้สุดห้อง แต่คนบ่ฮักกะปล่อยไป

[Chorus]
กลองยาวยังตี ตึ้งตึงอยู่กลางหัวใจ
คนฟ้อนยังยิ้มได้ แต่คนถืกถิ่มน้ำตาไหล
คำคมเขาว่า ฮักหลายกะเจ็บหลาย
ยิ่งฟ้อนให้ม่วนปานใด๋ ยิ่งปวดใจปานนั้น

[Bridge – ช้า]
กลองหยุดแล้วเด้ออ้าย ใจบ่หยุดคิดฮอด
คนฟ้อนบ่ได้แปลว่าลืม คนยิ้มบ่ได้แปลว่ารอด

[Final เชิ้ง – เร็ว]
เอ้า ฟ้อนส่งท้ายให้ฮักเก่าลอยไปตามลม
กลองยาวตีระงม ให้ใจน้องลุกขึ้นใหม่
เจ็บมื้อนี้เป็นครู บ่ยอมเป็นคนแพ้พ่าย
ม่วนให้สุดเสียงไว้ แล้วกลับบ้านเฮาเด้อใจ

[Outro]
เสียงกลองยังดังอยู่ งานบุญยังบ่เลิกลา
แต่น้องสิกลับบ้านนา เก็บน้ำตาไว้ใต้ผ้าซิ่น