GDZIE TA ZŁOTA JESIEŃ?
v4
@Jerzyna K
GDZIE TA ZŁOTA JESIEŃ?
v4
@Jerzyna K
가사
[Zwrotka 1]
Za oknem mgła zasłania świat,
słońce gdzieś zgubiło ślad.
Szaro, buro i ponuro,
nawet kawa nie jest górą.
Budzik dzwoni, lecz ja wiem,
najchętniej przespałbym ten dzień.
Brak energii, brak natchnienia,
chyba przyszło przesilenie.
[Refren]
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech mi trochę słońca niesie.
Gdzie kasztany, ciepły wiatr?
Kto na szaro pomalował świat?
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech kolory znów przyniesie.
Bo ja dosyć deszczu mam —
złota jesień, wracaj nam!
[Zwrotka 2]
Chmury wiszą tuż nad głową,
dzień zaczyna się deszczowo.
Liście mokną, drzewa śpią,
a kalosze tańczyć chcą.
Kot na parapecie ziewa,
nawet ptakom się nie śpiewa.
Człowiek patrzy w okno smutnie:
„Czy tak będzie aż do grudnia?”
[Refren]
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech mi trochę słońca niesie.
Gdzie kasztany, ciepły wiatr?
Kto na szaro pomalował świat?
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech kolory znów przyniesie.
Bo ja dosyć deszczu mam —
złota jesień, wracaj nam!
[Bridge]
Może jutro spoza chmur
złoty promień spadnie znów.
Może wiatr przegoni mgłę
i od razu zachce się!
[Refren finałowy]
Wróć, najpiękniejsza złota jesieni,
niech się wszystko wokół odmieni.
Niech kasztany lecą z drzew,
a nam wróci dobry dzień.
Wróć, najpiękniejsza złota jesieni,
niech się szary świat zazieleni…
Albo złotem rozpal go —
bo ponuro jest już dość!
Za oknem mgła zasłania świat,
słońce gdzieś zgubiło ślad.
Szaro, buro i ponuro,
nawet kawa nie jest górą.
Budzik dzwoni, lecz ja wiem,
najchętniej przespałbym ten dzień.
Brak energii, brak natchnienia,
chyba przyszło przesilenie.
[Refren]
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech mi trochę słońca niesie.
Gdzie kasztany, ciepły wiatr?
Kto na szaro pomalował świat?
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech kolory znów przyniesie.
Bo ja dosyć deszczu mam —
złota jesień, wracaj nam!
[Zwrotka 2]
Chmury wiszą tuż nad głową,
dzień zaczyna się deszczowo.
Liście mokną, drzewa śpią,
a kalosze tańczyć chcą.
Kot na parapecie ziewa,
nawet ptakom się nie śpiewa.
Człowiek patrzy w okno smutnie:
„Czy tak będzie aż do grudnia?”
[Refren]
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech mi trochę słońca niesie.
Gdzie kasztany, ciepły wiatr?
Kto na szaro pomalował świat?
Gdzie ta piękna złota jesień?
Niech kolory znów przyniesie.
Bo ja dosyć deszczu mam —
złota jesień, wracaj nam!
[Bridge]
Może jutro spoza chmur
złoty promień spadnie znów.
Może wiatr przegoni mgłę
i od razu zachce się!
[Refren finałowy]
Wróć, najpiękniejsza złota jesieni,
niech się wszystko wokół odmieni.
Niech kasztany lecą z drzew,
a nam wróci dobry dzień.
Wróć, najpiękniejsza złota jesieni,
niech się szary świat zazieleni…
Albo złotem rozpal go —
bo ponuro jest już dość!
음악 스타일
Modern melodic autumn pop with subtle synth-pop and light folk touches, 108 BPM, warm catchy arrangement, gentle sound of rain at the beginning, acoustic guitar, soft piano, warm synth bass, delicate strings, light drums and subtle accordion accents. Low, slightly raspy male baritone vocal, mature and expressive, clear Polish pronunciation, natural phrasing, no shouting. Verses slightly humorous and sleepy, chorus bright, uplifting and highly memorable with a strong sing-along melody. Build gradually toward a fuller final chorus with warm backing vocals and handclaps. Cozy autumn atmosphere despite the grey-weather theme. No rap, no heavy EDM drop, no childish vocal, no exaggerated sadness.
