پَرچَم شیر و خورشید

پرچم شیر و خورشید

ای خاکِ پاک، ای سرزمینِ شیران
ای ریشه‌دار، ای جاودانِ دوران
از البرزِ سربلند تا قلبِ خلیج
نامت بپیچد در جهان، ای مرزِ امید

ای خاکِ من، ای ریشه‌ی جان
ای مهدِ رستم، ای سرزمینِ پهلوان
در خونِ ما نامِ تو جاری‌ست هنوز
ایرانِ ما، ای عشقِ بی‌پایان و سوز

ای وطن! ای وطن! ای جانِ ما!
ای شکوهِ دیرین و ایمانِ ما!
شیر و خورشید بر فرازِ آسمان
می‌درخشد پرچمِ شیر و خورشید ما!

از نسلِ آرش، تا دلِ فردا
ایستاده‌ایم، هم‌صدا و هم‌پیمان
با دستِ هم، فردا را می‌سازیم
با عشقِ این خاک، سربلند می‌مانیم

نه باد لرزاند این دلِ فولاد را
نه شب بگیرد شعله‌ی خورشیدِ ما را
اگر جهان یک‌باره تاریک شود
از قلبِ ما صد صبح پیدا شود

ای وطن! ای وطن! ای جانِ ما!
ای شکوهِ دیرین و ایمانِ ما!
شیر و خورشید بر فرازِ آسمان
می‌درخشد پرچمِ شیر و خورشید ما!

[اوج — کُر بزرگ]

شیر! — نشانِ قدرتِ این خاک
خورشید! — فروغِ روشنِ افلاک
شیر و خورشید! — فریادِ دل‌ها
تا جاودان، بر فرازِ ما!

ایران! ایران! ای نامِ جاویدان!
ایران! ایران! ای عشقِ بی‌پایان!
شیر و خورشید، بر فرازِ آسمان
می‌درخشد پرچمِ شیر و خورشید ما!

[پایان — آرام و باشکوه]

تا آخرین نفس، نامت به لب‌هاست
تا آخرین تپش، عشقت در دل‌هاست
شیر و خورشید، شاهدِ پیمانِ ما
جاوید بمان، ای خاکِ اجدادِ ما