MIASTO PO DESZCZU

[CHORUS]

Miasto po deszczu...
Neony odbijają moje myśli.
Każda ulica zna moje kroki,
Ale nikt nie zna już mnie.

Miasto po deszczu...
Kałuże pamiętają każdy ślad.
Może zgubiłem drogę do siebie...
A może dopiero ją odnajduję.

[VERSE 1]

Druga w nocy.

Miasto jeszcze nie zasnęło.

Ludzie mijają mnie
Jak cienie bez twarzy.

Każdy dokądś biegnie.

Każdy za czymś goni.

A ja...

Pierwszy raz od dawna
Nie uciekam.

Deszcz zmył kurz z ulic.

Szkoda,
Że nie potrafi
Zmywać wspomnień.

Bo tych...

Mam za dużo.

[PRE-CHORUS]

Najgorszy deszcz
Nie spada z nieba.

Najgorszy deszcz
Spada z naszych myśli.

I nawet kiedy niebo
Jest już czyste...

W środku
Wciąż trwa burza.

[CHORUS]

Miasto po deszczu...
Neony odbijają moje myśli.
Każda ulica zna moje kroki,
Ale nikt nie zna już mnie.

Miasto po deszczu...
Kałuże pamiętają każdy ślad.
Może zgubiłem drogę do siebie...
A może dopiero ją odnajduję.

[VERSE 2]

Mijam okna.

Za każdym z nich
Toczy się czyjeś życie.

Śmiech.

Rozmowa.

Kolacja.

Ciepłe światło.

A ja...

Idę dalej.

Nie dlatego,
Że nie mam dokąd wrócić.

Tylko dlatego...

Od dawna
Nie czułem się
Nigdzie naprawdę u siebie.

Most.

Kilka kroków.

Rzeka.

Patrzę na swoje odbicie.

I nagle rozumiem...

Nie zmienię przeszłości.

Ale mogę zdecydować,
Kim będę jutro.

[BRIDGE]

Miasto milczy.

Ale ta cisza
Krzyczy głośniej
Niż tysiąc ludzi.

Pierwszy raz
Nie boję się samotności.

Bo właśnie teraz...

Poznaję siebie.

[FINAL CHORUS]

Miasto po deszczu...

Już nie wygląda
Tak samo.

Może to nie ono
Się zmieniło.

Może...

To ja.

Każda kropla
Zabrała kawałek bólu.

Każdy krok
Oddał mi trochę odwagi.

Miasto po deszczu...

Nie było końcem.

Było...

Nowym początkiem.

[OUTRO]

Czasem...

Trzeba przejść
Przez największą burzę...

Żeby pierwszy raz
Zobaczyć światła miasta.

I zrozumieć...

Że najdłuższa droga...

To ta...

Do samego siebie.