FENIKS Z DYMU

[CHORUS]

Z popiołu wstaję...
Jeszcze raz.

Choć świat próbował
Zgasić mój blask.

Nie ma już strachu,
Nie ma już łez.

Jest tylko ogień...

Feniks z dymu...
To jestem dziś ja.

[VERSE 1]

Pamiętam noce,
Które nie miały końca.

Pamiętam ludzi,
Którzy mówili:
"Nie dasz rady."

Pamiętam drzwi,
Które zamykano przede mną.

I pamiętam siebie...

Leżącego na samym dnie.

Każdy oddech
Był jak walka.

Każdy krok
Kosztował więcej niż tysiąc słów.

Ale właśnie tam...

Narodziła się siła.

[PRE-CHORUS]

Nie pytaj,
Ile razy upadłem.

Zapytaj...

Ile razy
Wstałem.

[CHORUS]

Z popiołu wstaję...
Jeszcze raz.

Choć świat próbował
Zgasić mój blask.

Nie ma już strachu,
Nie ma już łez.

Jest tylko ogień...

Feniks z dymu...
To jestem dziś ja.

[VERSE 2]

Nie noszę korony.

Noszę blizny.

To one nauczyły mnie,
Kim naprawdę jestem.

Każda zdrada
Budowała mur.

Każda porażka
Hartowała krew.

Dzisiaj patrzę
Prosto przed siebie.

Nie oglądam się.

Bo przeszłość
Nie prowadzi do jutra.

[BRIDGE]

Kiedyś bałem się ciszy.

Dzisiaj...

To właśnie w ciszy
Słyszę własne serce.

Bijące mocniej
Niż kiedykolwiek.

Nie szukam zemsty.

Nie szukam litości.

Szukam tylko...

Wolności.

[CHORUS]

Z popiołu wstaję...
Jeszcze raz.

Nie zatrzyma mnie
Żaden cios.

Nie zatrzyma mnie
Żaden strach.

Feniks z dymu...

Już nigdy
Nie spłonie.

[VERSE 3]

Mówili:
"To już koniec."

A to był dopiero początek.

Mówili:
"Nie wrócisz."

A ja wróciłem
Silniejszy.

Nie dla nich.

Dla siebie.

Bo największą wygraną
Nie jest pokonać świat.

Największą wygraną
Jest pokonać samego siebie.

[FINAL CHORUS]

Feniks z dymu...

Nie rodzi się dlatego,
Że życie było łatwe.

Rodzi się dlatego,
Że przeżył wszystko,
Co miało go zniszczyć.

Dzisiaj stoję.

Z podniesioną głową.

Silniejszy.

Mądrzejszy.

I już nigdy...

Nie pozwolę nikomu
Zgasić mojego ognia.

Feniks z dymu...

To nie legenda.

To ja.