가사
Pognała wołki na bukowinę,
Wzięła ze sobą skrzypki jedyne
I grała, śpiewała,
Swoje siwe, siwe wołki pasała.
Pasła je, pasła, aż pogubiła:
„Cóż ja, nieszczęsna, będę robiła?!”
Więc chodzi i płacze:
„Już ja swoje siwe wołki potracę”.
Usłyszał Jasio płacz, narzekanie,
Przyleciał do niej na to płakanie:
„Dziewczyno, cóż ci to,
Pewnie twoje siwe wołki zabito?”
O, gdybyś moje wołki odnalazł,
Dałabym ja ci buziaka zaraz,
Oj zaraz, oj zaraz,
Siedemdziesiąt siedem razy raz po raz.
Poleciał Jasio na Bukowinę,
Odnalazł wołki, prosił dziewczynę:
„Dziewczyno, wołki masz,
Obiecałaś dać buziaka, daj zaraz”.
음악 스타일
Polish folk love song with nostalgic village atmosphere, warm acoustic guitars, accordion, violin and soft folk percussion. Emotional female vocal with traditional Polish folk style, catchy sing-along chorus with village choir harmonies. Romantic countryside mood, blooming orchard, seasons passing, innocent young love. Natural organic sound, cinematic folk production, warm analog atmosphere, joyful yet slightly melancholic feeling. Tempo around 92 BPM, authentic Slavic folk melody, soft reverb, emotional and memorable chorus.