Królestwo Cieni

ONA:
W blasku świec, gdzie milknie tłum,
Czuję dotyk chłodnych ścian.
Ktoś prowadzi mnie przez mrok,
Choć nie widzę jego twarzy wśród bram.

ON:
Nie odwracaj wzroku już,
Tu prawdziwy zaczyna się świat.
Za zasłoną ciszy i snu
Czeka los, który znam od lat.

ONA:
Twoje słowa jak cień
Splatają mój każdy krok…
Czy to jeszcze jest sen,
Czy już wzywa mnie mrok?

ON:
Podejdź bliżej — nie lękaj się,
W twoim sercu brzmi ten sam ton.
To, co skryte, odnajdzie cię,
Gdy odrzucisz światło i tron.

DUET — REFREN:
W królestwie cieni, gdzie milczy czas,
Dwa serca biją w jeden rytm.
Choć noc oddziela świat od nas,
Płonie w nas zakazany hymn.
Czy to przeznaczenie, czy tylko gra,
Którą los pisze wśród czarnych róż?
W królestwie cieni tylko ty i ja —
I prawda, której nie cofnie już.

ONA:
Twoja maska skrywa ból,
Który czuję głębiej niż strach.
Choć nie znam twoich słów,
Widzę prawdę ukrytą w łzach.

ON:
Nie patrz w przeszłość — spłonie jak kurz,
Tu przyszłość oddycha wśród nas.
Jeśli zechcesz — zatrzymam ten kurz,
I zatrzymam dla ciebie czas.

DUET — BRIDGE:
ONA: Jeśli znikniesz — co zostanie mi?
ON: W twoim sercu mój ślad wciąż trwa.
ONA: Jeśli wybiorę światło i świt?
ON: Stracisz więcej niż tylko mnie… i sny.

DUET — FINAŁ:
W królestwie cieni już nie ma dróg,
Które mogłyby rozdzielić nas.
Każdy szept zamienia się w dźwięk,
Który niesie przez wieczny czas.
Niech runie maska, niech płonie noc,
Niech prawda odsłoni swój chłód —
Bo nawet w mroku można znaleźć moc…
Jeśli odważysz się wejść tu znów.