Purpurowy Cień (Bez)

[Intro]
[Delikatny szum wiatru]
[Marzycielski, powolny motyw gitary elektrycznej z pogłosem]
[Ciepłe, pulsujące syntezatory]

[Verse 1]
Otwieram okno, wpuszczam noc do środka,
Wszystko, co trudne, nagle staje się lekkie.
Powietrze gęste, jakby ktoś je dotknął...
Słodkim ciężarem, co koi serce.
Znowu zakwitły, tam przy starym płocie,
Wielkie kiście, purpurowy cień.
Zostaję z nimi w tej błogiej prostocie,
Zanim nas zbudzi kolejny dzień.

[Chorus]
(Wokal staje się bardziej przestrzenny, marzycielski)
Zapach bzu... (o-o-o)
Jak cichy szept, co nie chce przestać brzmieć.
Zapach bzu... (o-o-o)
Tyle spokoju w sobie chcę dziś mieć.
Wszystko, co było, traci nagle sens,
Gdy purpurowy bez... otula mnie.

[Verse 2]
Nie pytaj o jutro, nie planuj nic teraz,
Czas się zatrzymał w tym małym ogrodzie.
Nostalgia bramy powoli otwiera,
Płyniemy cicho po gładkiej wodzie.
Każdy ten kwiatek to mała obietnica,
Że można zacząć jeszcze raz od zera.
Kiedy ta słodycz wypełnia ulice,
Wszystko, co złe, powoli umiera.

[Bridge]
[Instrumental Break - minimalistyczne solo na syntezatorze]
[Wokalistka nuci: "Mmm, zapach bzu..."]
Może to szczęście ma właśnie ten kolor?
Może to spokój ma właśnie ten smak?

[Chorus]
(Pełne, ale nadal miękkie brzmienie)
Zapach bzu... (o-o-o)
Jak cichy szept, co nie chce przestać brzmieć.
Zapach bzu... (o-o-o)
Tyle spokoju w sobie chcę dziś mieć.

[Outro]
[Tylko gitara i szeptany wokal]
Purpurowy cień...
Śpij...
Bez...
[Zanikający dźwięk syntezatora]
[End]