Ballada o Felku Zdankiewiczu

Felek Zdankiewicz byl chlopak morowy

Przyjechal na urlop szesciotygodniowy



Ojra, tarira ojra, tarira ojra, tarira, raz, dwa, trzy!



Urlop sie. konczy czas do wojska wrócic

Ale Felusiowi zal kolezków rzucic



Nie tak kolezków jak swojej kochanki

U której przebywal wieczory i ranki



Wreszcie go schwytali grudnia trzynastego

I go zawiezli do biura sledczego



A z biura sledczego wypuscic nie chcieli

Felka Zdankiewicza pod kluczyk zamkneli



Lecz Felus nie gapa juz nóz otwiera

Przebil Czajkowskiego na Fuksa naciera



Ledwie wyskoczyl za brame ratusza

Wsiada do dorozki na Warszawe rusza



A w tej dorozce mial czasu troszkie

Wiec kazal sie zawiezc az na Czerniakowskie



A z Czerniakowskiej do domu swojego

zeby opowiedziec Mance cos nowego



Polóz sie Felus bos ty jest pijany

Polóz sie Felus bos ty niewyspany



Kladzie sie Felus do snu kamiennego

A kochanka jego do biura sledczego



Panowie agenci predko pospieszajcie

Felka Zdankiewicza na lózku schwytajcie



Panowie agenci predko pospieszyli

Felka Zdankiewicza snopkami nakryli



Jedzie kibitka waska ulica

A koledzy jemu szczescia zdrowia zycza



Ach wy koledzy czyz wy nie zyjecie

Czy wy mojej Mance zycie darujecie



Nie martw sie Felus my jeszcze zyjemy

I te twoja Manke smykiem posuniemy



Mloda Felusiowa juz w grobie spoczywa

A my na to konto gruchniem sobie piwa