Karuzela Cieni

[INTRO – spoken / szept]

(wiatr, skrzypiące drzwi, zegar tyka)
Ha… ha… ha… (dziecięcy śmiech, lekko zniekształcony)
Ciiiii…
Nie bój się…
To tylko bajka…
…która nigdy się nie kończy.

(krótki pisk, nagłe urwanie ciszy)

[ZWROTKA 1]

W miasteczku z papieru, gdzie księżyc jest z kredy
Cienie mają oczy, a sny mają zęby
Lalki bez powiek patrzą wprost w twarz
Każda zna sekret, każda zna strach

Karuzela kręci się wolno jak czas
Każde okrążenie zabiera nam głos
Dzieci liczą gwiazdy, ale jedna spada
I już nie wstaje… tylko się śmieje

[PRE-CHORUS]

Słyszysz ten szept pod podłogą?
To nie myszy — to myśli
One wiedzą, że nie śpisz…

[REFREN]

Ha ha — płacz i śmiech
Na karuzeli cieni
Kręć się, kręć — nie patrz wstecz
Bo noc ma twoje imię

La la — zamknij drzwi
Nie pomoże klucz
W tej bajce potwór
To… ty

(dziecięcy chór: „ha… ha… ha…”)

[ZWROTKA 2]

Zegar ma usta, liczy nasze winy
Każda sekunda — kolejny grzech
Pluszowy król bez serca w piersi
Koronę zrobił z naszych łez

Na ścianach rosną krzywe sny
Jak rysunki zrobione krwią kredek
Mama mówiła: „to tylko sen”
Ale sen dziś patrzy na mnie

[BRIDGE – breakdown / teatralny]

(płacz dziecka, odwrócony pogłos)
Dlaczego światło tu tak boli?
(szeptany dialog, wiele głosów)
— Zostań…
— Pobaw się…
— Jeszcze jedno kółko…

(nagły pisk + cisza)

[REFREN – wersja mroczniejsza]

Ha ha — płacz i śmiech
Karuzela przyspiesza
Kręć się, kręć — to nie sen
Tu strach nas wychowuje

La la — nie uciekaj
Tu każdy jest swój
W tej bajce potwór
To… ty

[OUTRO – szept / music box]

(pozytywka fałszuje)
Dobranoc…
Śnij głęboko…
Bo jak się obudzisz…
…my wciąż tu będziemy.

(ostatni dziecięcy śmiech, taśma stopuje)