Na nowo

Zwrotka 1
Mijamy się w drzwiach, tylko szybkie „na raz”
Telefon w dłoni, a obok gaśnie świat
Kiedyś jedno spojrzenie robiło nam plan
Dziś nawet cisza między nami brzmi jak mur, nie jak znak

Kawa stygnie tak samo jak temat i ton
Mówisz „wszystko okej”, ale głos mówi „błąd”
Leżysz obok, a czuję jakbyś była gdzieś hen
Blisko ciałem, daleko sercem — nie wiem od kiedy to wiem

Śmialiśmy się głośno z tych samych głupot
Bez póz, bez filtrów, bez grania na skrót
Byliśmy domem, nie tylko adresem
Dziś stoimy obok i gubimy sens w tym wszystkim czasem

Pre-hook
Może miłość nie poszła — tylko zeszła na bok
Schowała się w rzeczach, których nie łapie wzrok
W niedopowiedzianych zdaniach, w zmęczonym „hej”
W tym, że nadal pytasz cicho: „powiedz, wszystko okej?”

Refren
Chodź, znajdźmy miłość na nowo
Nie w wielkich hasłach — w prostych rozmowach
W tym, że zostaniesz, choć możesz iść
W tym, że mnie słuchasz, gdy brak mi sił dziś

Nie trzeba cudów, wystarczy gest
Dłoń na ramieniu, gdy gubię sens
Bo miłość nie krzyczy, nie wali w drzwi
Ona jest cicho — między nami, w zwykłych dniach, w zwykłych chwilach tkwi

Zwrotka 2
To nie uczucie gaśnie — to rutyna ma żniwa
Każdy dzień taki sam, ta sama cisza się wgrywa
Zamiast „kocham” jest „zaraz”, zamiast „chodź” — „nie wiem”
A przecież dalej znasz mnie lepiej niż ktokolwiek, serio, wiem

Dalej śmiejesz się z rzeczy, co śmieszą od lat
Dalej poprawiasz mi koc, gdy odpływam w sen, w świat
Miłość dorosła z nami — już nie krzyczy jak hit
Teraz siedzi przy stole i oddycha tak cicho jak wstyd

Czasem to herbata postawiona bez słów
Albo „napisałem, bo wiedziałem, że masz ciężki znów”
Małe sprawy — tam się chowa to coś
Nie w fajerwerkach, tylko w tym, że ktoś jest obok wciąż

Pre-hook
Może miłość nie znika — tylko czeka na ruch
Na zwykłe „usiądź tu bliżej”, na prawdziwy, nie szybki już słuch

Refren
Chodź, znajdźmy miłość na nowo
Nie w wielkich hasłach — w prostych rozmowach
W tym, że zostaniesz, choć możesz iść
W tym, że mnie słuchasz, gdy brak mi sił dziś

Nie trzeba cudów, wystarczy gest
Dłoń na ramieniu, gdy gubię sens
Bo miłość nie krzyczy, nie wali w drzwi
Ona jest cicho — między nami, w zwykłych dniach, w zwykłych chwilach tkwi

Bridge (ciszej, pół-rap)
Jeśli zgubiliśmy ją gdzieś po drodze
To między „przepraszam” a „chodź, pomogę”
Między kubkiem herbaty podanym bez słowa
A tym, że wciąż wybierasz mnie… od nowa

Refren – finał
Chodź, znajdźmy miłość na nowo
Nie w obietnicach — w tym, że jesteś obok
W tym, że się boisz, a mówisz to mi
W tym, że zasypiamy blisko, nie plecami do ściany już dziś

Bo miłość nie znika, gdy blednie nam blask
Ona oddycha, gdy zwalnia nasz czas
Więc jeśli jeszcze tu jesteś i chcesz
To znajdźmy ją razem… w zwyczajnym „cześć”