Obok Jest Świat

[Zwrotka 1]
Mówią mi: „Patrz pod nogi, tu kończy się świat”
Nie pytaj za dużo, tu każdy ma plan
Niebo nad głową jak zamknięty dach
A ja czuję, że coś ukryto nam

Na mapach jest linia, za linią już nic
Tylko wiatr, tylko lód, tylko cisza i mit
A kiedy zasypiam, coś szepcze mi w snach:
„Może tam właśnie zaczyna się ląd”

[Pre-Refren]
Bo jeśli naprawdę jest tylko to
Dlaczego w środku ten wieczny głód?
Czemu mam wrażenie, że krok za mgłą
Czeka na nas zupełnie inny wschód?

[Refren]
Niebo to sufit, gwiazdy to diody
Bazy na krańcu pilnują granicy
Mapy się kończą — kończy się świat
A może dopiero zaczyna się szlak?

To czemu każą nam wierzyć w brak
Gdy podobno obok rozlewa się raj?
Może żyjemy w makiecie
W akwarium z szybą nad głową
A prawda puka do serca
Cichą, zamarzniętą mową

[Zwrotka 2]
Mówią: „Zasobów mało, musisz się bać
Pracuj szybciej, bo może zabraknąć dnia”
Więc biegniemy ciągle, od świtu po zmrok
Nie pytając, dokąd prowadzi ten krok

A jeśli gdzieś obok jest wolna przestrzeń
Gdzie człowiek nie ściga się z własnym cieniem
To może największy mur, jaki znam
Nie stoi z lodu — tylko jest w nas

[Pre-Refren 2]
Bo jeśli naprawdę jest tylko to
Dlaczego w środku ten cichy bunt?
Czemu mam wrażenie, że tuż za mgłą
Czeka na nas zupełnie inny grunt?

[Refren]
Niebo to sufit, gwiazdy to diody
Bazy na krańcu pilnują granicy
Mapy się kończą — kończy się świat
A może dopiero zaczyna się szlak?

To czemu każą nam wierzyć w brak
Gdy podobno obok rozlewa się raj?
Może żyjemy w makiecie
W akwarium z szybą nad głową
A prawda puka do serca
Cichą, zamarzniętą mową

[Bridge]
Strzelali w niebo — patrzyli, czy pęknie
Czy kopuła puści, czy tylko zabłyśnie
Zorza jak iskry na wielkiej szybie
A my na dole — w codziennym trybie

Nie wiem, czy dalej jest raj czy noc
Czy tylko cisza i pusty chłód
Ale wiem, że coś puka w środku mnie
I nie daje już spokojnie spać

Może ta podróż nie wiedzie w dal
Nie przez oceany, nie przez lód
Może pierwszy krok poza znany świat
Robi się w sobie — nie wśród chmur

[Ostatni Refren – spokojniej]
Niebo to sufit, gwiazdy to diody
Może to tylko obrazy i kody
Może największe granice świata
Nie są na mapach — lecz w naszych głowach

Może nie trzeba iść aż na kraniec
By znaleźć przestrzeń, światło i sens
Może ta ściana, co stoi przed nami
Topnieje cicho… od środka, w nas

[Outro]
Więc zanim ruszysz na koniec świata
Sprawdź, czy nie trzyma cię własny strach…