Herbatka z Hibiskusa

[Verse 1]
Przemek znów o siódmej wstaje
Krzywi się na kawy smak
W pustym kubku świat zostaje
Aż wlewa czerwony blask

Na torebce drobne litery
Czyta wolno
Prawie że w snach
Ten hibiskus leczy wieczory
I poranki składa w żart

[Chorus]
Przemek lubi herbatkę z hibiskusa
Mówi
Że w niej trzyma serce
Duszę
Cuda
Kiedy parą mgli się cały dom
Łatwiej mu uwierzyć
Że jest dobrze
Że jest stąd
Przemek lubi herbatkę z hibiskusa
I powoli znika w kubku cała burza

[Verse 2]
Na półce rząd zwykłych kubków
Ale on wybiera ten
Z obtłuczonym brzegiem szkła
Mówi: "w nim najlepiej kryje się dzień"

Przy oknie siada
Jak w kinie
Patrzy jak ulica drży
W każdym łyku trochę ciszy
Trochę "będzie lepiej" brzmi

[Chorus]

[Bridge]
Ktoś się śmieje
Że to dziwne
Że nie whisky
Że nie dym
On się tylko lekko uśmiech
"wiesz
Ja już i tak dość piłem łez"

Więc gdy świat mu znów dosypie
Za dużo trosk do tych samych rąk
On odkręca kran
Wstawia czajnik
I ma własny
Mały
Czerwony ląd

[Chorus]