99 ล้านปีในหยดทอง
v4
@Akbar Khan
99 ล้านปีในหยดทอง
v4
@Akbar Khan
가사
[Verse 1]
หยดน้ำเหนียวจากต้นไม้บนเขาเก่า
ไหลช้าๆ ลงหญ้าที่เปียกฝน
แมลงตัวน้อยวิ่งเล่นกลางแดดเช้า
ไม่รู้เลยว่าลมหายใจมันใกล้หมดลง
[Verse 2]
ยุงตัวบางบินวนหาละอองเลือด
แมงมุมเฝ้าดูอยู่มุมใยเงียบๆ
ปีกเล็กสั่น ใจเต้นตามจังหวะเปียกชื้น
แล้วก็พลาด ตอนเท้าแตะหยดสีทอง
[Chorus]
ติดอยู่ในอำพัน
เวลาเลยผ่านแต่อีกใจยังค้างอยู่ตรงนั้น
เก็บลมหายใจสุดท้าย
ไว้ในแสงส้มที่แข็งเป็นฝันนิรันดร์
เรายังมองตาเล็กๆ ที่หยุดเคลื่อนไหว
แต่ยังเล่าเรื่องเก่าให้โลกฟัง
[Verse 3]
แมงมุมรีบไต่ลงมาจะจับเหยื่อ
ขาติดเหนียว หายใจดังในอกกลัว
ใยที่ขึงไว้สั่นตามแรงดิ้น
แต่โลกทั้งใบก็แช่แข็งในคราวเดียว
[Pre-Chorus]
ฝนหยุดตก ป่าก็เงียบ
หยดนั้นแข็งตัวช้าๆ ใต้รากไม้
คืนผ่านไป กลายเป็นก้อนทองในดินลึก
รอมือใครสักคนขุดขึ้นมาดู
[Chorus]
ติดอยู่ในอำพัน
เวลาเลยผ่านแต่อีกใจยังค้างอยู่ตรงนั้น
เก็บลมหายใจสุดท้าย
ไว้ในแสงส้มที่แข็งเป็นฝันนิรันดร์
เรายังมองตาเล็กๆ ที่หยุดเคลื่อนไหว
แต่ยังเล่าเรื่องเก่าให้โลกฟัง
[Bridge]
เก้าสิบเก้าล้านปี ผ่านผิวดินหินทราย
เสียงป่าที่เคยดัง กลายเป็นเพียงความทรงจำใสๆ
ในตาของเด็กที่ถือก้อนเล็กบนฝ่ามือ
ถามเบาๆ ว่า "วันนั้นเธอวิ่งหนีอะไร"
[Chorus]
ติดอยู่ในอำพัน
เวลาเลยผ่านแต่อีกใจยังค้างอยู่ตรงนั้น
เก็บลมหายใจสุดท้าย
ไว้ในแสงส้มที่แข็งเป็นฝันนิรันดร์
ทุกปีก ทุกขา ทุกเส้นใยที่หยุดลงไป
ยังกลายเป็นนิทานให้คนเล่าใหม่เสมอ
หยดน้ำเหนียวจากต้นไม้บนเขาเก่า
ไหลช้าๆ ลงหญ้าที่เปียกฝน
แมลงตัวน้อยวิ่งเล่นกลางแดดเช้า
ไม่รู้เลยว่าลมหายใจมันใกล้หมดลง
[Verse 2]
ยุงตัวบางบินวนหาละอองเลือด
แมงมุมเฝ้าดูอยู่มุมใยเงียบๆ
ปีกเล็กสั่น ใจเต้นตามจังหวะเปียกชื้น
แล้วก็พลาด ตอนเท้าแตะหยดสีทอง
[Chorus]
ติดอยู่ในอำพัน
เวลาเลยผ่านแต่อีกใจยังค้างอยู่ตรงนั้น
เก็บลมหายใจสุดท้าย
ไว้ในแสงส้มที่แข็งเป็นฝันนิรันดร์
เรายังมองตาเล็กๆ ที่หยุดเคลื่อนไหว
แต่ยังเล่าเรื่องเก่าให้โลกฟัง
[Verse 3]
แมงมุมรีบไต่ลงมาจะจับเหยื่อ
ขาติดเหนียว หายใจดังในอกกลัว
ใยที่ขึงไว้สั่นตามแรงดิ้น
แต่โลกทั้งใบก็แช่แข็งในคราวเดียว
[Pre-Chorus]
ฝนหยุดตก ป่าก็เงียบ
หยดนั้นแข็งตัวช้าๆ ใต้รากไม้
คืนผ่านไป กลายเป็นก้อนทองในดินลึก
รอมือใครสักคนขุดขึ้นมาดู
[Chorus]
ติดอยู่ในอำพัน
เวลาเลยผ่านแต่อีกใจยังค้างอยู่ตรงนั้น
เก็บลมหายใจสุดท้าย
ไว้ในแสงส้มที่แข็งเป็นฝันนิรันดร์
เรายังมองตาเล็กๆ ที่หยุดเคลื่อนไหว
แต่ยังเล่าเรื่องเก่าให้โลกฟัง
[Bridge]
เก้าสิบเก้าล้านปี ผ่านผิวดินหินทราย
เสียงป่าที่เคยดัง กลายเป็นเพียงความทรงจำใสๆ
ในตาของเด็กที่ถือก้อนเล็กบนฝ่ามือ
ถามเบาๆ ว่า "วันนั้นเธอวิ่งหนีอะไร"
[Chorus]
ติดอยู่ในอำพัน
เวลาเลยผ่านแต่อีกใจยังค้างอยู่ตรงนั้น
เก็บลมหายใจสุดท้าย
ไว้ในแสงส้มที่แข็งเป็นฝันนิรันดร์
ทุกปีก ทุกขา ทุกเส้นใยที่หยุดลงไป
ยังกลายเป็นนิทานให้คนเล่าใหม่เสมอ
음악 스타일
Cinematic Thai folk-pop with organic percussion and warm acoustic guitars; verses stay intimate with close-mic male vocals, subtle strings, and soft brush hits, while the chorus blooms with stacked harmonies, tambourine, and a soaring fiddle line. Gentle bass underpins the groove; occasional glockenspiel sparks to mirror glints in amber, with a final chorus that swells then drops to a bare vocal outro.
