Cień za Kurtyną

Zwrotka 1
W ciszy nocy znów budzi mnie
szept, co z gardła biegnie przez mrok.
Na scenie pustej płonie cień,
jakby ktoś wzywał mnie swym głosem wprost.

Pre-Chorus
A echo tańczy w mojej głowie,
jak zakazany, upiorny ton.
Wiem, że jest blisko — w złotej oprawie
nieznany mistrz ukrywa swój tron.

Refren
Cień za kurtyną prowadzi mnie,
tam gdzie melodia ukrywa gniew.
Ktoś w mojej duszy roznieca żar,
jak gdyby znał każdy z moich skarg.
Cień za kurtyną — czy to mój los?
Czyja to dłoń prowadzi mój głos?
W półmroku drżę, a serce gra
dla tajemnicy, co w sobie trwa.

Zwrotka 2
Gdy stawiam krok, on znika znów,
lecz śmiech jak nisko brzmiący dzwon
z ciemności wraca, by wlać we krwi
niespokojny, gorący ton.

Pre-Chorus
Kto skrywa oczy pod maską snów?
Kto śledzi każdy mój słaby ruch?
Wiem, że mnie pragnie — i że mnie zna,
choć wciąż ukrywa swą prawdę w mgłach.

Refren
Cień za kurtyną prowadzi mnie,
tam gdzie melodia ukrywa gniew.
Ktoś w mojej duszy roznieca żar,
jak gdyby znał każdy z moich skarg.
Cień za kurtyną — czy to mój los?
Czyja to dłoń prowadzi mój głos?
W półmroku drżę, a serce gra
dla tajemnicy, co w sobie trwa.

Bridge
Czy mam uciec, czy też poddać się?
Ten głos oplata jak kruchy sen.
On śpiewa w ciszy: „To ty i ja” —
i zamyka mnie w melodii bram.

Ostatni Refren
Cień za kurtyną prowadzi mnie,
w labirynt dźwięków, w nieznany świat.
Choć boję się, już czuję że
ten hymn mroczniejszy niż własny strach.
Cień za kurtyną — przyzywa mnie,
mój własny los w teatralnej grze.
Niech światło zgaśnie… niech zostaną
tylko głos, tajemnica i cień.