Жүректің болшы жолдасы

Байланып тілім еріксіз
Айтуға сөз таба алмай
Қалғандай болдым керексіз
Ежелгі зәулім қамалдай

Қыстың да суық ызғары
Желкемнен келіп өкпейді
Шытымыр жауған ақ қары
Қолымда еріп кетпейді

Көңілім түсіп кенеттен
Ойға көп кетем шомылып
Шынымен мүмкін керектен
Керексіз болу мың артық

Жұбатшы келіп жүректі
Сол ойлар маза алғанда
Жалғыздық дейді қазағым
Жарасқан жалғыз құдайға

Оятшы сүйіп бетімнен
Ақ таңым күліп атқанда
Ұнаттыр тыс еркімнен
Жүрегім тас боп жатқанда

Өмірдің жай өтпелі
Кезеңі ғана болмашы
Орамал тартар үйдегі
Жүректің болшы жолдасы...