Opstand

[Intro – gesproken, langzaam op de beat]
Ze zeggen: hou je mond.
Ze zeggen: doe normaal.
Maar normaal is het nieuwe abnormaal.
Ze zeggen: vertrouw ons, wij weten wat goed is.
Maar ik zie wetten in de prullenbak,
ik zie ambtenaren die vergeten waarvoor ze gezworen hebben.
Dus ik vraag jou: wanneer sta jij op?


---

[Couplet 1]
Ambtenaren schrijven regels, maar laten ze liggen,
wetten zijn geen wensen, wetten zijn verplichtingen.
Wie ze negeert, verraadt zijn ambt,
en bouwt een systeem dat al rot is bij de stam.

De burger gehoorzaamt, want zo hoort het te gaan,
maar de machtigen lachen, ze spelen met bestaan.
Recht is geen opinie, geen spel voor partij,
recht is de basis – voor jou en voor mij.


---

[Refrein – bezwerend, herhalend]
Kom in opstand – het is later dan je denkt.
Kom in opstand – vrijheid wordt geschendt.
Kom in opstand – niet zwijgen maar spreken.
Kom in opstand – want de waarheid is gebroken.


---

[Couplet 2]
Links predikt gelijkheid, maar levert verdeeldheid,
ze verkopen idealen maar verbergen de realiteit.
Hun woorden zijn zacht, maar hun daden zijn hard,
ze houden van het beeld, maar vergeten het hart.

De EU bouwt torens van regels en macht,
terwijl de burger hier thuis wordt geslacht.
Brussel tekent verdragen in gouden zalen,
maar jij voelt de rekening, jij draagt de schalen.

Soevereiniteit verdwijnt, vrijheid wordt klein,
een volk zonder stem zal nooit meer vrij zijn.
En toch vragen ze je handtekening, je ja, je lach,
maar in stilte voel je al: dit is niet wat ik dacht.


---

[Refrein – iets harder, intenser]
Kom in opstand – zie wat ze je doen.
Kom in opstand – want dit stopt niet zomaar, niet toen.
Kom in opstand – geen angst voor hun macht.
Kom in opstand – het volk wordt wakker vannacht.


---

[Couplet 3]
Op straat hoor ik kreten: Free Palestina!
maar spandoeken zijn vaak eenzijdige arena.
Ik zie raketten vallen in de nacht,
maar de menigte kiest wie de schuld krijgt, met gemak.

Israël vecht al generaties om te bestaan,
maar die waarheid verdwijnt in de slogan van de waan.
Vrede is geen woord dat je op karton schrijft,
vrede is recht, vrede is balans die beklijft.

Waar zijn de stemmen voor beide zijden tegelijk?
Waar is de eerlijkheid in deze publieke strijd?
Het volk wordt misleid door halve verhalen,
en zo blijven conflicten zich eeuwig herhalen.


---

[Bridge – herhalend, mantra-achtig]
Waar is de wet? – in archieven verstopt.
Waar is de stem? – door de macht gekopt.
Waar is gerechtigheid? – verkocht voor macht.
Waar is jouw vrijheid? – die wordt bewaakt of geslacht.


---