가사
Як сама царыца
У залатой кароне
Йдзе Яна у вяночку
Памиж спелых гоняу
З каласоу́ вяночак
Маладосци сведка
На ёй зихацицца
Як у садзе кветка
Я не паэта о крый мяне божа
Не рвуся я к славе гэткай нима́ла
Хоць печеньку думку и вы́сную можа
Завуся я тольки Янка Купала
Янка Купала Янка Купала Янка Купала
На грудзях шчасливых
Каптанак ружо́вы
У руцэ сярпочак
Зублёны сталёвы
Вецер абдымае
Стан яе дзявочы
Сонца ёй цалуе
Шыю товар вочы
Я не паэта о крый мяне божа
Не рвуся я н славе гэткай нима́ла
Хоць печеньку думку и вы́сную можа
Завуся я тольки Янка Купала Янка Купала Янка Купала Янка Купала
Каласки хинуцца
Перед ёй паклонна дзивицца игрушв
На мяжы зяленай
А я́на царыца
Вясёла шчаслива
Карануе песняй
Залатое жнива
Смела йдзе у сонцы
У́ся сама як сонца
Гэта жнейка наша
У́ нашай старонцы
Я не паэта о крый мяне божа
Не рвуся я к славе к гэткай нима́ла
Хоць печеньку думку и вы́сную можа
Завуся я тольки Янка Купала
Эт часам людзи у́падаюць на силе
Смерць ско́се глядзи и больш крыжам стала
Нехта спытае хто у гэтай Магиле
А надпис пакажа Яннка Купала Янка Купала Янка Купала Янка Купала