ความเงียบงัน

ฉันไม่กล้าพูดคุยกับใคร
ฉันเฝ้ามองผู้คนเดินผ่านไปมาในทุกๆวัน
ในสถานที่ซํ้าซํ้าเดิมเดิม
มองเห็นทุกคนพูดคุยกัน
มีความรัก มีเพื่อน มีคนที่รับฟัง
ต่างกับฉันที่เป็นผู้อ้างว้าง
เพราะฉันเป็นเพียงมนุษย์ผู้ไร้เสียง
[hook]
ความโดดเดี่ยวมันกัดกินใจฉัน
ไม่มีใครสามารถรับฟังฉันได้
และฉันไม่อยากจะพูดออกไป
เพราะพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ
ในหัวใจฉันมันบอบชํ้า
คำมากมายที่ไม่กล้าเอื้อนเอ่ย
เลยกลายเป็นว่าเสียงของฉัน
มีเพียงความเงียบงัน
ฉันไม่กล้าเข้าหาใคร
ฉันเฝ้ามองความเป็นไปของโลกอันเลวร้าย
ในสถานที่เดิมเดิมซํ้าซํ้า
มองเห็นทุกคนทำร้ายกัน
มีความเกลียดชัง มีศัตรู มีความเจ็บปวด
ต่างกับฉันที่เป็นคนที่ไม่มีใครสนใจ
และนั้นอาจจะเป็นข้อดีที่ฉันเป็นเพียงมนุษย์ผู้ไร้เสียง
[hook]
ความโดดเดี่ยวมันกัดกินใจฉัน
ไม่มีใครสามารถรับฟังฉันได้
และฉันไม่อยากจะพูดออกไป
เพราะพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ
ในหัวใจฉันมันบอบชํ้า
คำมากมายที่ไม่กล้าเอื้อนเอ่ย
เลยกลายเป็นว่าเสียงของฉัน
มีเพียงความเงียบงัน
คลื่นเสียงของฉันมันแตกต่างจากคนอื่น ถ้ามีใครได้ยินมันจะเจ็บบาดลึกไปสุดขั่วหัวใจ
เพราะฉะนั้นฉันจะเก็บเสียงของฉันในมหาสมุทรที่ลึกที่สุดในโลก
[solo]
[hook]
ความโดดเดี่ยวมันกัดกินใจฉัน
ไม่มีใครสามารถรับฟังฉันได้
และฉันไม่อยากจะพูดออกไป
เพราะพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ
ไม่มีใครเข้าใจฉันสักคน