1dem

Yağmurlu bir akşam vakti
Sigaram müziğim ve ben
Seyrediyoruz gökyüzünü
Bir an geliyor konuşacak halin olmuyor
Sanki kimse seni anlamıyor gibi
Sanki bir sen kendini yargılamadan
Sakince dinliyorsun
En yakın arkadaşının kendin olması,
Nasıl bir histir kim bilir
Neyse ki yazıyorsun
Kimse anlamasa da
Birlerini birgün anlayacak seni
İnsan neden hırçın olur?
Peki insan hırçın büyüyebilir mi?
Eksik ?
Yalnız?
Herşeyin tam gibi görünüp aslında birçok şeyin eksik olmasına ne demeli?
İnsan nedir ki,
ne ister
neden tahammülsüzleşir
Bazı şeyler aşılmadığın da mı?
Neden bu anlaşılma çabası?
Neden sürekli sorgulama hali?
Bunların nedeni ne?
Sebepsiz midir çoğu şey?
Sanmam.
Hayatta herşeyin bir sebebi vardır,
Doğan bir çiçeğin bile,
Görüntüsü müdür sadece sebebi?
Bu dünya, insanlar, yaşam telaşı
Nedir bu koşuşturma
Nedir hayatın baskısı
Diretilen şeyler neden var
Neden diretildiği gibi yaşamak zorundayız?
Olmak istediğin insan mısın?
Yada sistemin kölesi misin?
Zorluk denilen şey nedir
Kime göre daha zor
Neler zor mesela
Zor mudur gerçekten...
İnsanları bilmem ama;
Benim tek gayem,
Berrak bir yaşam.
Berrak yaşam nedir?
Hesap vermeden, zorlanmadan, tahammül etmek zorunda kalmadan, sakin bir yaşamdı belki de.
Mümkün mü peki?
Sanmam.
Herkesi değiştiremezsin, kendini bile.
Bütün sorudugun sorular işte böyle yok oldu.
Önce kendinden başlamalı
Önce kendine tahammül etmelisin.
İçine atmaktan,
Atıp atıp sonra da etrafında ki insanlara parlamaktan vazgeç.
Neden sadece ben vazgeçmek zorundayım?
Sence sorun sadece bende mi?
Evet anlıyorum herkes kendinden sorumlu.
Peki herkes o sorumluluğun farkında mı?
İşte asıl soru bu.