Mc Artificiali Rrugë Pa kthim 1

Strofa 1]
Rrugën e ndjek, po nuk di ku shkoj,
Secili hap është si një betejë që boj,
Vështirësitë janë thikë që më presin,
Po s'ndalem, se jetën përpara e çoj.
Më thonë "o djalë, këtu nuk ka shpresë",
Po unë po ju them, se ndalja është mëkat,
Çdo ditë është luftë, çdo natë një test,
Më duhet forcë, se në rrugë s'kam kthim, nuk kam gabat.
[Strofa 2]
Nga fshati ku rritem, ku dihet kush bën nami,
Këtu po luftoj me jetën, jo për famë, jo për lëvdata,
Kush s'punon, nuk ka, kush s'ndërton, nuk rrit,
Po unë jam ngjit' çdo ditë, s'kam rënë asnjëherë nën bar.
Në çdo kthese, shoh vështirësi përballë,
Po s'kam frikë, s'ka më mbetur vend për rënie,
Rrugët janë të errëta, por unë shoh dritën,
Hapat janë të fortë, përse ndalemi, kur kemi filluar?
[Strofa 3]
Rrugë pa kthim, njeri pa ndihmë,
Po s'ka kthim prapa, e di që s'ka ndihmë,
Mbi gurra dhe rrëza, kurrë nuk ndalem,
Edhe kur është shi, dhe bota përpiqet, unë gjithmonë ngjitem.
E kam parë varfërinë, kam jetu me pluhurin,
Kam njohur tradhëti, po kam njohur edhe vlerat,
Të gjithë duan të më shohin të rënë,
Po unë qëndroj këtu, këmbë në tokë, pa rënë!
[Strofa 4]
Rrugën e di, çdo kthesë dhe çdo pengesë,
Po unë jam betuar që nuk do ndalem, përballë çdo rezistence,
E kam mësu nga jeta, nuk ka asnjë udhë të thjeshtë,
Po këtë rrugë e kam zgjedhë vetë, ndaj s'ka kthim, për mua është e shenjtë.
Edhe kur të gjithë të thonë "s'ka shpresë",
Unë i tregoj që ka mundësi, kur ke shpirt dhe vullnet,
Çdo ditë e jetuar është një mundësi e re,
Të shohësh përpara dhe të mos kthehesh, pa mbaru, pa ndalur.
[Strofa 5]
Për çdo djalë që ra e nuk u ngjit,
Për ata që besuan se çdo ëndërr është fikt,
Po unë jam këtu, s'do jem asnjëherë i thyer,
Rruga ime është pa kthim, dhe rrugën e di mirë.
Po jetoj në errësirë, por nuk e kam frikë,
Kam ndihmuar shpirtin tim, të luftoj, të qëndroj, të flas,
Rrugë pa kthim, po shoh më shumë dritë,
Dhe çdo hap më bën të fortë, me shpirt të papërkulur.
[Strofa 6]
Në çdo rrugë të ngushtë, s'ka kthim, vetëm përpara,
Edhe kur duket që nuk ka shpresë, unë e di, nuk është vonë,
Bota ka shumë bllokada, po nuk kam frikë,
Unë e di, çdo përpjekje më ngre edhe më lart, pa u ndalur.
Kam rënë e kam ngrit, kam mbajtur krenarinë,
Në çdo dhimbje që kam, ka qenë mësim për mua,
Për çdo herë që më kanë thënë "po ik",
Unë i kam thënë "jo", dhe kam vazhduar, pa kthim prapa.
[Strofa 7]
Shkova përpara, jo për t’u kthyer,
Për çdo ditë të jetuar, unë bëj betimin,
Rrugët më thonë "ndalu", po unë i përgjigjem "jo",
Jeta është për ata që duan të shkojnë, pa pritur asgjë, po vetëm të fitojnë.
Për çdo shembje, ka një ngritje pas,
Unë nuk shoh pas, vetëm atë që kam përballë,
Po luftoj për çdo gjë që kam, për çdo ditë,
Rrugë pa kthim, është e vetmja mundësi që e di, që e jetoj.