ดอกไม้ในกำแพง

ฉันไม่กล้ารักใคร
ฉันเฝ้ามองผู้คนเดินผ่านไปมาในทุกทุกวัน
ในสถานที่ซํ้าซํ้าเดิมเดิม
มองเห็นทุกคนพูดคุยกัน
มีความรัก มีเพื่อน มีคนที่รับฟัง
ต่างกับฉันที่เป็นมนุษย์ผู้อ้างว้าง
เพราะฉันเป็นเพียงดอกไม้ในกำแพง
ความโดดเดี่ยวมันกัดกินใจฉัน
ไม่มีใครสามารถรับฟังฉันได้
และฉันไม่อยากจะพูดออกไป
เพราะพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ
ฉันไม่กล้าเข้าหาใคร
ฉันเฝ้ามองความเป็นไปของโลกอันเลวร้าย
ในสถานที่เดิมเดิมซํ้าซํ้า
มองเห็นทุกคนทำร้ายกัน
มีความเกลียดชัง มีศัตรู มีความเจ็บปวด
ต่างกับฉันที่เป็นคนที่ไม่มีใครสนใจ
และนั้นอาจจะเป็นข้อดีที่ฉันเป็นมนุษย์ล่องหน
ความโดดเดี่ยวมันกัดกินใจฉัน
ไม่มีใครสามารถรับฟังฉันได้
และฉันไม่อยากจะพูดออกไป
เพราะพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ
ฉันสร้างกำแพงเพื่อปกป้องตัวเองจากความเจ็บปวด
ฉันมันมาเพื่อป้องกันความเลวร้ายจากผู้คน
และคงไม่มีใครทะลายกำแพงได้
ความโดดเดี่ยวมันกัดกินใจฉัน
ไม่มีใครสามารถรับฟังฉันได้
และฉันไม่อยากจะพูดออกไป
เพราะพูดไปก็ไม่มีใครเข้าใจ
ไม่มีใครเข้าใจฉันสักคน