ت

من به شب هایِ تارْ مُعْتَرِضَم
از بَدِ روزِگارْ ، مُعْتَرِضَم!
کارْ از دشمنانْ فَراتَرْ رفت
من به اَبرویِ یارْ ، مُعْتَرِضَم!
رَوِشِ اِعتراضْ را تُ بِگو
من یِکی از هِزار ، مُعْتَرِضَم!
ریشِ ما را اَگَر نمیگیرید
بَنْدِه با گیرُ دارْ ، مُعْتَرِضَم!
چه کُنَمْ؟ دادَم اَز کِ بِسْتانَم؟
دادرِس؟ دادیار؟ ، مُعْتَرِضَم!
نَ سَرِ جَنگْ با کَسی دارَم
نه به پروردِگار ، مُعْتَرِضَم!
نَ مُعانِد نَ مُهرِىِ دُشمن
بَنْدِ با اِفْتِخارْ ، مُعْتَرِضَم!
خَرِ پیرِ مَعیشَتَمْ لَنْگَسْت
زیرِ این حَجْمِ بار ، مُعْتَرِضَم!
کمرِ مَرد هایِمانْ خَم شُد
زیرِ بارُ فشار ، مُعْتَرِضَم!
دامنِ مادرانِ گُلْ پَروَر
کِ شَوَدْ لَکّه دارْ ، مُعْتَرِضَم!
زندگیْ درْ مَذاقِمانْ هَر روز
جامی از زهرِ مار ، مُعْتَرِضَم!
این گُشایِشْ که دَمبِدَم گویید
کَردِمان لَتُّ پار ، مُعْتَرِضَم!
به مُعَلِّم ، پِزِشک ، دانِشْجو
که شَوَد پوشِدار! ، مُعْتَرِضَم!
فَقرِ پِنهانْ بَرادرِ کُفرَسْت!
شُدِ عَسْت آشِکار ، مُعْتَرِضَم!
هَرکَسی بود صاحِبِ عَندیشه
کَرده جایی فَرار ، مُعْتَرِضَم!
اِی که گفتی چِنین کنیمُ چُنان
از عَمَل تا شُعار ، مُعْتَرِضَم!
مَجْلسِ اِنقلابی خُفْته!
نیست دَر رَعْس کار ، مُعْتَرِضَم!
هر که مَسْعولِ وَضْعِ موجودَسْت
بَنْدِ با اِعتِذار ، مُعْتَرِضَم!
هیچ شَخصی نداده اِسْتِعفا
من به هر بی بُخار ، مُعْتَرِضَم!
روزُشب غُصّه خوردمُ غِبْطه
به یَمینُ یَسار ، مُعْتَرِضَم!
تو چه گفتی که من نگفتم چَشم؟
باز هم اِنتظار؟ ، مُعْتَرِضَم!
آنْچه از دستْ می رود دین است
نه ریالُ دلار ، مُعْتَرِضَم!