หน้าหงาย

ยืนพูดอยู่ดีๆ โดนตบหน้าหงาย ชีวิตเหมือนเกมที่ยากจะทาย ในวินาทีหนึ่งอาจยิ้มได้ ต่อมาเจ็บปวด ดั่งฟ้าผ่าใจ นอนหงายตะกายดาว
ลุกยืนให้มั่นคงแม้ถูกตบหน้าหงาย เพราะชีวิตคือบทเรียนที่ไม่มีวันสุดท้าย ในทุกการล้มจะลุกด้วยใจ สงบปากเอาไว้ จะได้ไม่หงายอีกคราว