Drukarka rzeczywistość wypluwa

[Verse]
Metal w kółko się kręci
Plastikowe dziwy pluje
W głowie mi się przewija
Tworzy piasek pustynię
[Verse 2]
Maszyna znaczy początek
Nocą w świetle rzeźbi cuda
Technika nigdy nie kłamie
Jednak duszy wciąż nie uda
[Chorus]
Drukuj swoje marzenia
Na papierze bit się sypie
Świat składa się w dłoniach
Prawda w plastiku tkwi zawsze
[Verse 3]
W ciemnościach wizje mają
Mechaniczne serce bije
Człowiek wciąż coś pragnie
Jednak drukarka swoje kryje
[Bridge]
Stalowe szczęki mruczą
Spokój w ruchu całego świata
Granice znów przesuwają
Teraz tylko czekać lata
[Verse 4]
Zostaje nam nadzieja
Gdy z tworzeniem się zmagamy
Zmysły nasze podkręcone
Pustkę w kształt przekażemy