แล้วแต่มึง

(Intro)
Yo, check it, ลอยมาเหมือนสายลม เหมือนเรือใบล่องลอยในทะเล
กูกับมึงเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก ผ่านอะไรมาด้วยกันมากมาย
แต่กูไม่เคยห้าม ไม่เคยบังคับ เพราะมึงมีทางเลือกของมึงเอง
แล้วแต่มึง จะไปทางไหน แล้วแต่มึง จะทำอะไร
กูอยู่ข้างหลังเสมอ ไม่ว่ามึงจะเลือกทางไหน
(Verse 1)
วันนั้นเรายืนมองฟ้า ฝันอยากบินไปให้ถึงดาว
มึงบอกกูอยากเป็นนักดนตรี กูบอกกูอยากเป็นนักบอล
แต่สุดท้ายมึงก็เลือกเป็นช่างภาพ กูก็เลือกเป็นนักเขียน
คนละทาง แต่กูไม่เคยคิดว่ามันผิด เพราะเพื่อนคือเพื่อน ไม่ต้องเหมือนกัน
(Pre-Chorus)
กูเคยห้ามมึง ไม่ให้ไปยุ่งกับพวกนั้น
แต่สุดท้ายมึงก็เลือกที่จะไป แล้วก็ทำให้กูเห็นว่ามึงเลือกถูกแล้ว
มึงเลือกที่จะเดินบนเส้นทางของตัวเอง
ไม่ว่ากูจะห้าม หรือว่ากูจะสนับสนุน
(Chorus)
แล้วแต่มึง เพื่อน แล้วแต่มึงจะทำอะไร
แล้วแต่มึง จะไปที่ไหน กูอยู่ข้างหลังเสมอ
ไม่ว่ามึงจะเลือกทางไหน กูจะคอยสนับสนุน
ชีวิตมึง ชีวิตกู ต่างคนต่างเลือก ต่างคนต่างเดิน
(Verse 2)
บางทีเราก็ทะเลาะกัน เพราะความเห็นไม่ตรงกัน
แต่กูไม่เคยโกรธ เพราะกูรู้ว่ามึงคือเพื่อนแท้
กูจะอยู่เคียงข้างมึง ไม่ว่ามึงจะดีหรือร้าย
กูจะคอยช่วยเหลือมึง ไม่ว่ามึงจะต้องการอะไร
(Bridge)
ชีวิตมันเหมือนกับเพลง มีจังหวะ มีทำนอง มีเนื้อหา
บางทีมันอาจจะเศร้า บางทีมันอาจจะสนุก
แต่เราจะผ่านมันไปด้วยกัน เพราะเราคือเพื่อน คือคนที่อยู่เคียงข้างกัน
(Chorus)
แล้วแต่มึง เพื่อน แล้วแต่มึงจะทำอะไร
แล้วแต่มึง จะไปที่ไหน กูอยู่ข้างหลังเสมอ
ไม่ว่ามึงจะเลือกทางไหน กูจะคอยสนับสนุน
ชีวิตมึง ชีวิตกู ต่างคนต่างเลือก ต่างคนต่างเดิน
(Outro)
Yo, กูบอกแล้ว แล้วแต่มึง เพื่อน แล้วแต่มึง