Calum 1

​[INTRO]
​(Ciche, nastrojowe akordy pianina, w tle delikatne, rozproszone zharmonizowane wokalizy chóru a cappella)
Oh-oh-oh... mury muszą paść...
​[ZWROTKA 1]
​([Solo żeńskie – blisko mikrofonu, emocjonalnie, z subtelnym podkładem])
Cienie na ścianie, znowu słyszę ich krzyk
Winicie nas za błędy, których nie popełnił nikt
Dorodzy dorośli, zagubieni w swej dumie
Budujecie mury, których nikt nie zrozumie
A my w tym wszystkim, pośrodku waszych stałych kłamstw
Musimy kraść minuty, by nie być całkiem sam
Krótkie spotkanie w parku, gdy zapada już zmrok
Zabroniona miłość, nasz najcięższy krok.
​[REFREN]
​([Pełny chór – potężna energia gospel, uderzenie stopy i bębnów, pełna harmonizacja]
​Krzyczymy po cichu w zakazaną noc! (Chór: W noc!)
Gdy wasza nienawiść ma nad nami moc! (Chór: Ma moc!)
Dwa serca skazane na obcy nam gniew,
Lecz w naszych dłoniach wciąż tli się ten śpiew!
Choć świat chce nas rozdać na dwie różne strony,
Nasz świat nie będzie przez was podzielony!
​[ZWROTKA 2]
​([Solo męskie – dynamiczniej, w tle delikatny rytm i powtarzające się frazy chóru])
A jutro rano znowu przyjdzie ten teatr i fałsz
Miniemy się na ulicy, zataimy nasz płacz
Wzrok wbity w ziemię, udajemy, że obcy to ktoś
Choć w naszych oczach płonie niewypowiedziana złość
Nasze serca się rwą, chcą krzyczeć nad ranem
Lecz wiemy, że dla was to byłoby ciosem i skazą
Więc gramy te role, by chronić wasz kruchy świat
Płacąc za waszą głupotę od tak wielu lat.
​[REFREN]
​([Pełny chór – pełna moc, szerokie rozpisanie głosów – sopran, alt, tenor])
​Krzyczymy po cichu w zakazaną noc! (Chór: W noc!)
Gdy wasza nienawiść ma nad nami moc! (Chór: Ma moc!)
Dwa serca skazane na obcy nam gniew,
Lecz w naszych dłoniach wciąż tli się ten śpiew!
Choć świat chce nas rozdać na dwie różne strony,
Nasz świat nie będzie przez was podzielony!
​[ZWROTKA 3]
​([Duet – solistka i solista razem, muzyka na chwilę cichnie, robi się dramatycznie])
I nagle cisza. Świat zatrzymał się w pół.
Tragedia pod waszym dachem, przeraźliwy ból.
Gdy runął wasz dom, pękła tamta nienawiść i gniew
Stara przyjaźń ożyła, w żyłach szybciej ruszyła krew
Nie potrafiliście przejść obok tego bez słów
Dawne lata wróciły, złączyliście dłonie znów
W tym jednym momencie runął cały ten mur
I zniknął dzielący nas, czarny, ponury chmur.
​[MOSTEK / BRIDGE]
​([Muzyka narasta z taktu na takt, chór wchodzi warstwa po warstwie – budowanie potężnego napięcia])
(Solo): I wtedy w tłumie, gdy spojrzałem w jej twarz...
Nie było już strachu, nie liczył się czas!
(Chór dołącza potężnym akordem): Wpadliśmy sobie w ramiona! Na oczach waszych i łez!
Przez waszą ślepą dumę, to mógł być nasz wspólny kres!
(Wszyscy – kulminacja wokalna):
Zobaczyliście w końcu, co wasz gniew mógł nam skraść!
Przez waszą głupotę... mogliście nas na zawsze stracić!
​[FINAŁ / OUTRO]
​([Pełny chór – gospelowe ad-libs, radosne, potężne harmonie, klaskanie w rytm])
​Nasz świat nie będzie przez was podzielony!
(Chór: Oooh, mury padły w pył!)
Miłość wygrała ten czas!