Pytasz mnie

[Intro]
[Delikatne brzdąkanie gitary akustycznej z pogłosem]
[Ciepły, pulsujący szum w tle]

[Verse 1]
(Wokal bliski, niemal szeptany)
Pytasz mnie... co właściwie Cię tu trzyma
Mówisz mi, że nad Polską szare mgły.
Pytasz mnie... czy rodzina, czy dziewczyna...
I cóż ja... i cóż ja odpowiem Ci?

[Verse 2]
(Delikatnie wchodzi miękki bit)
Może to ten szczególny kolor nieba?
Może to tu przeżytych tyle lat?
Może to ten pszeniczny zapach chleba...
Może to pochylone strzechy chat?

[Chorus]
(Wokal staje się szerszy, wchodzą marzycielskie syntezatory)
Może to przeznaczenie... zapisane w gwiazdach?
Może przed domem ten wiosenny zapach bzu?
Może bociany, co wracają tu do gniazda...
Coś, co każe im... powracać tu.

[Verse 3]
(Minimalistyczny podkład, nacisk na tekst)
Mówisz mi, że inaczej żyją ludzie...
Gdzieś ludzie żyją lżej.
Mówisz mi: krótki sierpień, długi grudzień.
Długie noce... krótkie dnie.
Mówisz mi: „Słuchaj stary, jedno życie...
Spakuj rzeczy, wyjedź stąd”.
Mówisz mi: „Wstań i spakuj się o świcie...”
Czy to warto? Tak pod górę... tak pod prąd?

[Bridge]
[Instrumentalne solo – melancholijna gitara elektryczna w stylu 'dreamy']
Może to zapomniana dawno gdzieś muzyka...
Może melodia, która w sercu cicho brzmi?
Może mazurki... może walce Fryderyka...
Może nadzieja...

[Chorus]
(Pełne, festiwalowe brzmienie Indie Pop)
Może to przeznaczenie zapisane w gwiazdach?
Może przed domem ten wiosenny zapach bzu?
Może bociany, co wracają tu do gniazda...
Coś, co każe im powracać tu.

[Outro]
[Muzyka powoli cichnie, zostaje tylko gitara]
Może nadzieja...
Dla ojczyzny lepszych dni.
Tu.
[End]