رپ

رپ اعتراضی: «صدا از کف خیابون»

بیت ۱:
تو خیابونای داغ، زیر آفتابِ بی‌رحم
مردم دنبال نون، ولی دنیا شده سرد و بی‌نَم
آب نیست، برق میره، صداها خاموش و خسته
یه کشور غنی، ولی جیب‌ها همه بسته

دلار هر روز بالاست، حوصله‌ها لب‌مرزه
جوونی که رویا داشت، حالا دنبال یه کارِ قرضه
خاکی که طلاش زیاده، اما سفره‌هاست فقیر
ما هنوز می‌دویم ولی آینده شده بی‌مسیر

کورس:
صدامونو بریدن، ولی صدا سنگه و می‌مونه
حق مردم اگه گم شد، آخر این قصه خونِه
رو درای بسته می‌کوبیم، ما صدای نسل دردیم
نمی‌خوایم معجزه، فقط یه ذره حقِ فردیم

بیت ۲:
هوای شهر کدره، تقصیر ما نبود
بارون می‌آد، ولی انگار روی شونه‌هامون کبوده
آب که نیست، کشاورز کلِ سالشو می‌سوزونه
این سفره خالی از دیروزه، کسی امروزو نمی‌دونه

برق که می‌ره شبونه، خونه یخ می‌کنه دوباره
مردم از بس صبورن، خستگی‌هاشون شماره نداره
تو صف، تو کار، تو راه، همه دنبال یه زندگی
ولی آینده گنگه، انگار توی مه، بی‌حرکتی

کورس:
صدامونو بریدن، ولی صدا سنگه و می‌مونه
حق مردم اگه گم شد، آخر این قصه خونِه
رو درای بسته می‌کوبیم، ما صدای نسل دردیم
نمی‌خوایم معجزه، فقط یه ذره حقِ فردیم

بیت ۳:
ما نسلی که هنوز، با امید زنده می‌ره جلو
حتی وقتی دنیا می‌گه «نه»، ما می‌گیم «می‌رسیم به حلّو»
ولی صبر تا کِی؟ این زمین تا کِی؟
وقتی کار نیست، پول نیست، انگیزه کم می‌شه هی

حرف ما شِعار نیست، اینا درد واقعی‌ه
هر کی اینو می‌شنوه می‌فهمه اوضاع چقدر قافی‌ه
مردم ما بزرگن، ولی فشار قدشو خم کرد
وقتشه صدا شنیده شه، دیگه بسه چشمِ خَم‌کرد

کورس نهایی:
صدامونو بریدن، ولی هنوز می‌جوشه آتش
ما مردمیم، ستونیم، نه این‌قدر خُرد و بی‌سر و بی‌پشت
اگه حق برگرده، این خاک دوباره نور می‌شه
تا اون روز می‌گیم: زندگی باید پر از شور بشه