Pieśń Strzygi

Zwrotka I
W cieniu lasu, wśród cichych sosen,
głos się niesie jak płacz za głosem,
nocą wilki krew wyczuwają,
a ona z mroku na ofiarę czeka.

Refren
Strzyga woła, strzygoń śpiewa,
krew na ustach, ciemna pieśń drzemie.
Niebo czarne, ziemia drży,
słowiański cień nad nami tkwi.

Zwrotka II
Dwie dusze w piersi – jedna przeklęta,
drugą w grobie ziemia zamknęła.
Kto się w nocy oddechem zdradzi,
temu siły życiowe zabierze.

Refren
Strzyga woła, strzygoń śpiewa,
krew na ustach, ciemna pieśń drzemie.
Niebo czarne, ziemia drży,
słowiański cień nad nami tkwi.

Bridge (transowy, szeptany)
Idzie przez pola,
idzie przez sady,
włosy jak dym,
oczy jak żary...
Nie krzycz, nie wołaj,
bo głos zabierze,
na wschód do cienia,
duszę zawiedzie.

Ostatni Refren (wolniej, z echem)
Strzyga woła, strzygoń śpiewa…
Ciemność rodzi, życie odbiera.
Tam, gdzie księżyc w krew się spływa –
tylko echo, tylko strzyga.