کشیک‌های سخت موسی و سپهر

[Verse]
شب می‌شکند پشت این دیوارها
نفس‌گیر است این چراغ‌های بی‌صدا
موسی و سپهر، تنهایند در سکوت
کشیک‌های سخت، زخم‌های بی‌تابوت

[Chorus]
کشیک‌ها می‌گذرند، ساعت‌ها نمی‌مانند
دست‌های خسته، رویاها که می‌دوند
موسی، سپهر، اینجا که می‌جنگند
زندگی را زخم می‌زنند، ولی باز می‌خوانند

[Verse 2]
چای سرد شده، تلخ است مثل خواب
خنده‌ها گم شده، در گوشه‌های قاب
پنجره بسته است، نور جایی ندارد
کشیک‌های سخت، شب را می‌بارد

[Bridge]
آسمان گریه می‌کند، زمین سکوت کرده
موسی و سپهر، در سایه‌ها گم شده
آیا امید هست، یا فقط دود و درد؟
کشیک‌ها می‌میرند، عشق اما می‌گردد

[Chorus]
کشیک‌ها می‌گذرند، ساعت‌ها نمی‌مانند
دست‌های خسته، رویاها که می‌دوند
موسی، سپهر، اینجا که می‌جنگند
زندگی را زخم می‌زنند، ولی باز می‌خوانند