กระจกด้าน

มอง ฉันมองที่กระจก พบกับใครที่ฉันไม่รู้จัก เขาร้อง ร้องไห้ ฉันรู้สึกเจ็บ เจ็บเหมือนเป็นฉันเอง
ใคร ใครกันที่ทำให้เธอเจ็บ บอกฉัน ฉันจะไปบอกเขา ด้วยความทุกทรมาน
แกใช่ไหม ที่ทำให้คนนั้นร้องไห้ แกใช่ไหมที่ทำเขาเสียใจ
เลือดแกเป็นของฉัน ผิวหนังแกเป็นของฉัน ก้อนหัวใจนั้นฉันจะเอามันมา เพราะมันเป็นของฉัน
เสียงมีดกรีดเฉือน เนื้อแก จงรับความเจ็บปวดนี้ไป ให้เจ็บไปตลอดกาล
ฉันมองเข้าไปในดวงตาแก ไม่เหลือสักอย่าง ไปได้แค่วิญญาณ ร่างกายเป็นของฉัน
ใครกันบอกให้แกชั่ว ใครกันบอกให้แกเลว เป็นที่แกเองใช่ไหม แน่ละสิ แกนั่นแหละที่ต้องชดใช้กรรม
หมอกลงแล้ว ปนด้วยละอองเลือดของพวกเลวทรามหยาบช้า หยุดร้องไห้ และใช้ก้อนเลือดเนื้อมันเช็ดน้ำตา
หมดแรงอ่อนล้า มาซุกตัวลงนอนที่ตักฉัน เราจะมีกันและกัน คือมีฉันแค่คนเดียว
ฟังเสียงร้องโหยหวน พวกมัน เป็นเพลงปลอบ
ฟังเสียงหายใจเฮือกสุดมท้าย ของพวกมัน เอาไปฝัน
นั่นคือฝันดี