Исендаме

Иҫеңдәме, йәйге төндә
Кәмәлә йөҙҙөк.
Хыялдарҙы йондоҙ итеп,
Һауаға теҙҙек.
Нурланып үҫкән сәскәләр
Яҡын болонда,
Ах, хуш еҫтәр бөркә ине
Һинең ҡулыңда.
Иҫеңдәме, йондоҙҙарҙан
Ҡорҙоҡ хыялды.
...Их, шул мәлдәр, мәңге һүнмәҫ
Кеүек тойолдо.
Йондоҙ-хыялдар һуң ниңә
Һүнде ҡабынып?
Нуры булып балҡыны ла
Һөйөү таңының.
Таң алдынан балҡып янған
Берҙән-бер йондоҙ,
Һинең һымаҡ, минең һымаҡ
Ҡалғандай яңғыҙ.
Тик нурлана әле бит ул
Уйҙарға күмеп.
Уға баҡһам, өмөттәрем
Һүнмәгән кеүек.