Pieśń Krwawego Księżyca

Zwrotka I
Wstaje z mroku jak pieczęć proroctwa,
niesie w oczach milczący żar.
Czerwienią spaja niebo i ziemię,
przywołuje ukryty czas.

Mantra (cicho, jak echo w tle)
Sancta luna, sanguis fluit,
otwórz bramy, czas się budzi.

Zwrotka II
Srebrne cienie płoną purpurą,
świat oddycha w odmienny rytm.
W jego kręgu dusze wędrują,
otwierając zapomniany mit.

Mantra (głośniej, rytmicznie)
Sancta luna, sanguis fluit,
niech przemiana w nas się rodzi.

Refren
Krwawy księżyc, brama w nieznane,
płomień w ciemność wpisany w noc.
On rozcina zasłonę świata,
by przemienić w nas to, co wciąż śpi.

Mantra (nałożona na refren, powtarzana przez chór)
Sancta luna, sanguis fluit,
otwórz bramy, czas się budzi.

Zwrotka III (bardziej intymnie)
Głosy gwiazd milkną w ekstazie,
światło drży jak pradawny znak.
Każdy krok jest modlitwą w ciszy,
każdy szept niesie nowy blask.

Mantra (narasta, jak zaklęcie)
Sancta luna, sanguis fluit,
niech przemiana w nas się rodzi.

Refren (ostatni, mocniejszy, z chórem)
Krwawy księżyc, brama w nieznane,
płomień w ciemność wpisany w noc.
On rozcina zasłonę świata,
by przemienić w nas to, co wciąż śpi.

Mantra (w kółko, aż do wyciszenia)
Sancta luna, sanguis fluit,
otwórz bramy, czas się budzi.
Sancta luna, sanguis fluit,
niech przemiana w nas się rodzi.