Moja cisza nie ochroni cię

[Verse 1]
Nie pytasz mnie, nim wydasz sąd,
już cudzy szept prowadzi cię.
Z jednego brzegu widzisz nurt,
a drugi brzeg odcinasz w tle.
Gdy biorą więcej, niż im dał
uczciwy gest i ludzki trud,
nie nazwę krzywdy „małą rzeczą”
i nie przemilczę cudzych win.

[Pre-Chorus]
Milczenie nie jest zgodą,
a strach nie daje racji.

[Chorus]
Wstanę, gdy kłamstwo każe klękać,
nie dam się kupić, nie dam się zgiąć.
Za krzywdę przyjdzie czas zapłaty,
nie zemstą — prawdą, czynem, sądem.
Nie będę czcił czyjegoś braku
szacunku, jakby był czymś świętym.
Gdy stajesz do rozmowy plecami,
moja cisza nie ochroni cię przed prawdą.

[Verse 2]
Szacunek nie jest pustym słowem,
co służy tylko jednej stronie.
Nie żądam ukłonów za nic,
lecz nie przyjmuję winy w darze.
Kto bierze cudze zaufanie,
a potem śmieje się w twarz,
ten zbierze skutki własnych kroków,
gdy świadek przerwie zmowę kłamstw.

[Pre-Chorus]
Nie mierzysz całej sprawy
z opowieści jednej strony.

[Chorus]
Wstanę, gdy kłamstwo każe klękać,
nie dam się kupić, nie dam się zgiąć.
Za krzywdę przyjdzie czas zapłaty,
nie zemstą — prawdą, czynem, sądem.
Nie będę czcił czyjegoś braku
szacunku, jakby był czymś świętym.
Gdy stajesz do rozmowy plecami,
moja cisza nie ochroni cię przed prawdą.

[Bridge]
Nie chcę odwetu, chcę odpowiedzi,
nie chcę pogardy — chcę granic.
Lecz jeśli zamkniesz drzwi przed słowem,
konsekwencje znajdą własny głos.

[Final Chorus]
Wstanę, gdy kłamstwo każe klękać,
nie dam się kupić, nie dam się zgiąć.
Za krzywdę przyjdzie czas zapłaty,
nie zemstą — prawdą, czynem, sądem.
Nie będę czcił czyjegoś braku
szacunku, jakby był czymś świętym.
Gdy stajesz do rozmowy plecami,
moja cisza nie ochroni cię przed prawdą.

[Outro]
Moja cisza nie ochroni cię.
Przed prawdą.