BASZTA CZAROWNIC — NIE ODCHODŹ
v4
@Jerzyna K
BASZTA CZAROWNIC — NIE ODCHODŹ
v4
@Jerzyna K
Dalszöveg
[Intro — whispered female voice, distant wind, delicate music box]
Słyszysz mnie…?
Podejdź bliżej…
[Verse 1 — melodic female vocal]
Nad Słupią księżyc przecina mgłę,
na mokrym bruku zostawiam cień.
Przechodzisz blisko, przyspieszasz krok,
ja twoim śladem zanurzam się w mrok.
W oknie zapalam maleńki blask,
choć świecy nie ma od tylu lat.
Nie mam już dłoni, by pukać do drzwi,
lecz moje imię wciąż w cegłach śpi.
[Pre-Chorus — rising strings]
Przyłóż do muru choć na chwilę skroń.
To ja w tej ciszy odzyskuję głos…
[Chorus — emotional, memorable melody, full beat]
Baszta Czarownic — w kamieniu głos,
wracam, gdy miasto otula noc.
Nie odchodź, nie odchodź, posłuchaj mnie,
ja też kochałam i bałam się.
Baszta Czarownic — przez tyle lat
czekam, aż imię mi odda świat.
[Short instrumental hook — violin and music box]
[Verse 2 — intimate singing, steady pulse]
Miałam swój kubek, swój drewniany stół,
kogoś, kto czekał, aż wrócę znów.
Potem me imię zagłuszył krzyk,
za ciężką bramą nie słuchał już nikt.
Został po życiu na ścianie ślad,
kilka zadrapań, których nie zatarł czas.
A kiedy miasto zasypia bez słów,
szukam po ciemku swych dawnych dróg.
[Pre-Chorus — growing tension]
Niech moje imię wypowie ktoś,
zanim je znowu pochłonie noc…
[Chorus — soaring female vocal]
Baszta Czarownic — w kamieniu głos,
wracam, gdy miasto otula noc.
Nie odchodź, nie odchodź, posłuchaj mnie,
ja też kochałam i bałam się.
Baszta Czarownic — przez tyle lat
czekam, aż imię mi odda świat.
[Bridge — beat stops, piano and intimate vocal]
Nie byłam cieniem, nie byłam mgłą,
miałam nadzieję i własny dom.
Zanim legendą nazwano mój los,
ktoś mnie po prostu przytulał co noc.
[Whisper — brief silence]
Trina…
Tak miałam na imię…
[Final Chorus — strongest vocal, layered female harmonies]
Baszta Czarownic — w kamieniu głos,
wracam, gdy miasto otula noc.
Nie odchodź, nie odchodź, posłuchaj mnie,
ja też kochałam i bałam się.
Baszta Czarownic — już słyszy świat,
jak moje imię powraca zza krat.
[Outro — fading music box, soft singing]
Nad Słupią świta, rozpływa się cień…
Teraz już wiesz, jak nazywać mnie.
[Whisper]
Pamiętaj…
Słyszysz mnie…?
Podejdź bliżej…
[Verse 1 — melodic female vocal]
Nad Słupią księżyc przecina mgłę,
na mokrym bruku zostawiam cień.
Przechodzisz blisko, przyspieszasz krok,
ja twoim śladem zanurzam się w mrok.
W oknie zapalam maleńki blask,
choć świecy nie ma od tylu lat.
Nie mam już dłoni, by pukać do drzwi,
lecz moje imię wciąż w cegłach śpi.
[Pre-Chorus — rising strings]
Przyłóż do muru choć na chwilę skroń.
To ja w tej ciszy odzyskuję głos…
[Chorus — emotional, memorable melody, full beat]
Baszta Czarownic — w kamieniu głos,
wracam, gdy miasto otula noc.
Nie odchodź, nie odchodź, posłuchaj mnie,
ja też kochałam i bałam się.
Baszta Czarownic — przez tyle lat
czekam, aż imię mi odda świat.
[Short instrumental hook — violin and music box]
[Verse 2 — intimate singing, steady pulse]
Miałam swój kubek, swój drewniany stół,
kogoś, kto czekał, aż wrócę znów.
Potem me imię zagłuszył krzyk,
za ciężką bramą nie słuchał już nikt.
Został po życiu na ścianie ślad,
kilka zadrapań, których nie zatarł czas.
A kiedy miasto zasypia bez słów,
szukam po ciemku swych dawnych dróg.
[Pre-Chorus — growing tension]
Niech moje imię wypowie ktoś,
zanim je znowu pochłonie noc…
[Chorus — soaring female vocal]
Baszta Czarownic — w kamieniu głos,
wracam, gdy miasto otula noc.
Nie odchodź, nie odchodź, posłuchaj mnie,
ja też kochałam i bałam się.
Baszta Czarownic — przez tyle lat
czekam, aż imię mi odda świat.
[Bridge — beat stops, piano and intimate vocal]
Nie byłam cieniem, nie byłam mgłą,
miałam nadzieję i własny dom.
Zanim legendą nazwano mój los,
ktoś mnie po prostu przytulał co noc.
[Whisper — brief silence]
Trina…
Tak miałam na imię…
[Final Chorus — strongest vocal, layered female harmonies]
Baszta Czarownic — w kamieniu głos,
wracam, gdy miasto otula noc.
Nie odchodź, nie odchodź, posłuchaj mnie,
ja też kochałam i bałam się.
Baszta Czarownic — już słyszy świat,
jak moje imię powraca zza krat.
[Outro — fading music box, soft singing]
Nad Słupią świta, rozpływa się cień…
Teraz już wiesz, jak nazywać mnie.
[Whisper]
Pamiętaj…
A zene stílusa
Polish cinematic dark folk blended with melodic deep house, 110 BPM, haunting minor-key melody. Solo female lead only: warm low alto, intimate expressive verses, powerful melodic chorus without shouting. A ghost telling her forgotten human story. Delicate eerie music box motif, mournful Slavic violin, deep cello, sparse piano, warm pulsing bass, restrained four-on-the-floor beat. Subtle distant footsteps, wind and creaking wood between vocal phrases. Strong recurring chorus hook, suspenseful pauses, immersive reverb, clear natural Polish pronunciation. Mostly sung, whispers only in the intro and brief transitions. Emotional stripped-down bridge, dramatic final chorus with layered female harmonies. Gothic atmosphere, chilling yet beautiful. Compact arrangement, target 3:30, short intro, instrumental breaks no longer than four bars. No male vocals, no rap, no screams, no aggressive EDM drops, no long ambient sections.
