A Mariña Lucense

[Verse]
O vento do norte sopra no porto
a néboa baixa cobrindo o monte
Xove nos brazos dun mar de soños
onde o horizonte perde a coitelada

[Chorus]
A Mariña Lucense, verde e azul
Rías Altas que namoran a alma
camiños de pedra, salitre e luz
o meu corazón nunca te desmarca

[Verse]
O son das ondas na Costa Brava
a nosa xente de rudes mans
a terra nos chama, a terra nos lava
co orgullo forte dos nosos ancestros

[Chorus]
A Mariña Lucense, verde e azul
Rías Altas que namoran a alma
camiños de pedra, salitre e luz
o meu corazón nunca te desmarca

[Outro]
Por Xove e o mar...
o vento que nos guía ata o fogar