Dalszöveg
[Verse 1]
Ik ben Joke van Es, ja dat ben ik,
m'n ogen zien niet veel, maar m'n hart dat ziet een blik.
Ze zeggen meisje, jij bent blind,
maar ik zeg: ik voel de wind.
[Pre-Chorus]
Ik ken de stad aan stappen,
ik lees je stem in één seconde.
Geen muur houdt mij meer tegen,
ik vind mijn weg, elke ronde.
[Chorus]
Joke van Es, ik ga maar door
Joke van Es, ik zing nog hoor
Ik lach hardop, ik blijf bestaan
m'n hart wijst mij de straat weer aan
[Verse 2]
Ik tel de kopjes op het aanrecht,
ik hoor wie er stil is in de gang.
Mijn handen kennen elke rand,
en ik loop recht op m'n zang.
[Pre-Chorus]
Ik ken de stad aan stappen,
ik lees je stem in één seconde.
Geen muur houdt mij meer tegen,
ik vind mijn weg, elke ronde.
[Chorus]
Joke van Es, ik ga maar door
Joke van Es, ik zing nog hoor
Ik lach hardop, ik blijf bestaan
m'n hart wijst mij de straat weer aan
[Bridge]
Dus kijk maar goed, als je mij ziet,
ik ben niet klein, ik ben niet klaar.
Ik draag de nacht op mijn manier,
en ik maak van stilte iets waar.
[Chorus]
Joke van Es, ik ga maar door
Joke van Es, ik zing nog hoor
Ik lach hardop, ik blijf bestaan
m'n hart wijst mij de straat weer aan
A zene stílusa
Dutch pop-folk with a steady mid-tempo swing, fingerpicked acoustic guitar, warm bass, light hand percussion, and a lifting chorus that opens into stacked harmony vocals; verse stays intimate and close-mic, pre-chorus strips to guitar and clap, chorus widens with gang-style repeats and a small handbell accent into each hook. Bright, warm, and human-sounding mix with soft room reverb and gentle delay throws on the title line.