Tam Gdzie Pycha Kroczy
v5
@Jerzyna K
Tam Gdzie Pycha Kroczy
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
[Intro]
Ohh…
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem…
Cisza zna już koniec tej historii…
[Zwrotka 1]
Stał wysoko ponad tłumem,
w złotych światłach wielkich sal,
wierzył, że jest nietykalny,
że zatrzyma nawet czas.
Nie słyszał już prostych słów,
śmiech zamienił w chłodny mur,
każdy krok był coraz cięższy,
choć wydawał się jak król.
[Pre-Chorus]
A los cicho pisał dalej
to, czego nie chciał znać…
Bo kiedy serce ślepnie pychą,
zaczyna wolno spadać…
[Refren]
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem,
gasną światła, milknie wielki świat,
złote maski spadają na ziemię,
kiedy prawda patrzy prosto w twarz.
Tam gdzie pycha budowała mury,
samotność zostawia zimny ślad,
bo najwyższe wieże bez miłości
potrafią runąć w jedną noc…
[Zwrotka 2]
Patrzył z góry na marzenia
tych, co mieli mniej niż on,
nie zauważył, kiedy wokół
zaczął pękać własny dom.
W pustych lustrach swojej chwały
widział już wyłącznie cień,
a odpowiedź przyszła nagle
jak burzowy zimny deszcz.
[Bridge]
Nie wszystko można kupić,
nie każdy strach da się ukryć,
czas uczy nawet silnych ludzi,
że serce musi coś czuć…
[Refren – mocniej]
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem,
echo niesie niespełniony krzyk,
wielkie słowa tracą swoje znaczenie,
gdy zostajesz całkiem sam i nic…
Tam gdzie pycha chciała dotknąć nieba,
ziemia nagle usuwa się spod stóp,
bo człowiek bez pokory wobec życia
gubi drogę pośród własnych snów…
[Outro]
Ohh…
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem…
pokora przychodzi zbyt późno…
Ohh…
I tylko cisza pamięta
kim naprawdę był…
Ohh…
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem…
Cisza zna już koniec tej historii…
[Zwrotka 1]
Stał wysoko ponad tłumem,
w złotych światłach wielkich sal,
wierzył, że jest nietykalny,
że zatrzyma nawet czas.
Nie słyszał już prostych słów,
śmiech zamienił w chłodny mur,
każdy krok był coraz cięższy,
choć wydawał się jak król.
[Pre-Chorus]
A los cicho pisał dalej
to, czego nie chciał znać…
Bo kiedy serce ślepnie pychą,
zaczyna wolno spadać…
[Refren]
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem,
gasną światła, milknie wielki świat,
złote maski spadają na ziemię,
kiedy prawda patrzy prosto w twarz.
Tam gdzie pycha budowała mury,
samotność zostawia zimny ślad,
bo najwyższe wieże bez miłości
potrafią runąć w jedną noc…
[Zwrotka 2]
Patrzył z góry na marzenia
tych, co mieli mniej niż on,
nie zauważył, kiedy wokół
zaczął pękać własny dom.
W pustych lustrach swojej chwały
widział już wyłącznie cień,
a odpowiedź przyszła nagle
jak burzowy zimny deszcz.
[Bridge]
Nie wszystko można kupić,
nie każdy strach da się ukryć,
czas uczy nawet silnych ludzi,
że serce musi coś czuć…
[Refren – mocniej]
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem,
echo niesie niespełniony krzyk,
wielkie słowa tracą swoje znaczenie,
gdy zostajesz całkiem sam i nic…
Tam gdzie pycha chciała dotknąć nieba,
ziemia nagle usuwa się spod stóp,
bo człowiek bez pokory wobec życia
gubi drogę pośród własnych snów…
[Outro]
Ohh…
Tam gdzie pycha kroczy przed upadkiem…
pokora przychodzi zbyt późno…
Ohh…
I tylko cisza pamięta
kim naprawdę był…
A zene stílusa
Dark emotional Polish cinematic pop with deep philosophical atmosphere, slow dramatic build, emotional male vocals with haunting female backing harmonies. Song about pride leading to downfall, loneliness, broken ego and loss of humanity. Moody piano intro, dark ambient pads, deep cinematic bass, emotional strings, subtle choir textures, powerful drums in chorus, melancholic synth layers, atmospheric electric guitar echoes. Style mix of dark pop, cinematic synthwave, emotional rock ballad and modern orchestral atmosphere. Huge emotional chorus with dramatic tension and reflective mood. Vocals expressive, emotional, slightly rough, full of pain and realization. Atmosphere mysterious, spiritual, melancholic and cinematic. Tempo medium-slow, rich stereo space, emotional dynamics, deep reverb, epic emotional ending fading into silence.
