Albania wersja 3
v4
@ZYGA
Albania wersja 3
v4
@ZYGA
Dalszöveg
[Zwrotka 1] Życie targusa – odwieczna męka, od ósmej do ósmej – robota ciężka. Ale Albania, gościu, nie pęka, twarde skurwysyny – czysta udręka. Szczur u mego boku, linka dostępna, moc pod maską – nieprzeciętna. Nikt z nas nie klęka, nikt się nie lęka, idziemy z ogniem – Albańska potęga!
[Zwrotka 2] Albania w drodze, Ducato jęczy , pedał w podłodze, asfalt się grzeje adrenalina w nodze, nocne godziny – ciśnienie w drodze. Nie ma odwrotu, nie ma przystanku, życie na gazie, zero upadku. W oczach zmęczenie, w sercach krajówa , idziemy dalej – bo moc w nas hula.
[Refren] Jesteśmy w hotelu, impreza na całego, muza napiera, sąsiedzi nie śpią! DJ Proszek trzęsie konsoletą, linka za linką, oczy się świecą – cały hotel się buja. Nikt nas nie ruszy, takiego chuja!
[Zwrotka 3] Ta robota to styl życia, ciężka misja, nie fikcja, ulica w żyłach, w sercu ambicja. Życie jak bit – raz dół, raz chwila, raz daje spokój, raz cię dobija. Nie ma udawania – czysta ambicja, ciężka robota, impreza soczysta. Poznańska siła, serce ze stali, z tych, co nie klękali – choć ich kopali.
[Zwrotka 4] Na hali historia pisze się sama, raz jest spokojnie, raz gruba drama. Każdy tu walczy o swoje marzenia, nikt nie chce litości, tylko docenienia. Z bratem na froncie – wierny do końca, Albańska potęga i siła bez końca. Poznańska szkoła, betonu lekcja, nikt nas nie złamie – Taka Legenda! Poznańskie targusy to nie byle ciecie, raz z nimi zadrzesz i żegnaj świecie.
[Zwrotka 2] Albania w drodze, Ducato jęczy , pedał w podłodze, asfalt się grzeje adrenalina w nodze, nocne godziny – ciśnienie w drodze. Nie ma odwrotu, nie ma przystanku, życie na gazie, zero upadku. W oczach zmęczenie, w sercach krajówa , idziemy dalej – bo moc w nas hula.
[Refren] Jesteśmy w hotelu, impreza na całego, muza napiera, sąsiedzi nie śpią! DJ Proszek trzęsie konsoletą, linka za linką, oczy się świecą – cały hotel się buja. Nikt nas nie ruszy, takiego chuja!
[Zwrotka 3] Ta robota to styl życia, ciężka misja, nie fikcja, ulica w żyłach, w sercu ambicja. Życie jak bit – raz dół, raz chwila, raz daje spokój, raz cię dobija. Nie ma udawania – czysta ambicja, ciężka robota, impreza soczysta. Poznańska siła, serce ze stali, z tych, co nie klękali – choć ich kopali.
[Zwrotka 4] Na hali historia pisze się sama, raz jest spokojnie, raz gruba drama. Każdy tu walczy o swoje marzenia, nikt nie chce litości, tylko docenienia. Z bratem na froncie – wierny do końca, Albańska potęga i siła bez końca. Poznańska szkoła, betonu lekcja, nikt nas nie złamie – Taka Legenda! Poznańskie targusy to nie byle ciecie, raz z nimi zadrzesz i żegnaj świecie.
A zene stílusa
93 BPM
