Tam, gdzie cisza oddycha

[Zwrotka 1]
Za głośno mówią cudze myśli,
za blisko stoją obce twarze,
w słowach więcej jest pozorów
niż prawdy, którą ktoś odważy się pokazać.

Zgiełk przykrywa to, co ważne,
każdy gra, choć nie zna roli,
a ja gubię własne echo
w tym, co krzyczy, a nic nie mówi.

[Pre-Chorus]
Więc odwracam się bez słowa,
zostawiam wszystko, co nie moje,
bo prawda nie potrzebuje tłumu —
tylko ciszy, by poczuć ją spokojnie.

[Refren]
Tam, gdzie cisza oddycha wolniej,
gdzie wiatr mówi więcej niż głos,
tam odnajdę siebie na nowo,
z dala od ich pustych słów.
Nie chcę więcej biec bez sensu,
nie chcę słuchać, jak brzmi fałsz,
wolę milczeć razem z drzewami
niż rozumieć ten ich świat.

[Zwrotka 2]
Ziemia nie pyta, kim jesteś,
nie ocenia twoich wyborów,
w jej milczeniu więcej prawdy
niż w tysiącu wypowiedzianych sporów.

Każdy oddech staje się lżejszy,
każdy krok prowadzi do źródła,
jakby wszystko, co było ciężarem,
rozpływało się w prostych cudach.

[Pre-Chorus]
I już nie chcę więcej udawać,
że ten chaos coś mi daje,
bo spokój nie krzyczy najgłośniej —
on po prostu jest i zostaje.

[Refren]
Tam, gdzie cisza oddycha wolniej,
gdzie wiatr mówi więcej niż głos,
tam odnajdę siebie na nowo,
z dala od ich pustych słów.
Nie chcę więcej biec bez sensu,
nie chcę słuchać, jak brzmi fałsz,
wolę milczeć razem z drzewami
niż rozumieć ten ich świat.

[Bridge]
Może ucieczka to nie słabość,
tylko wybór, by w końcu żyć,
bo nie wszystko, co głośne — prawdziwe,
i nie wszystko, co ciche — to nic.

[Outro]
Zostawiam hałas gdzieś za sobą,
niech się gubi w swoich grach,
wybieram ciszę — prostą, prawdziwą,
w której w końcu słyszę siebie… naprawdę.