Lawina

[Intro]
[Delicate, lonely piano melody]
[Ambient synth pad breathing in the background]

[Verse 1]
Mów... niech Twoje słowa zbudzą krew,
Niech wreszcie wszystko będzie okej.
Jest tyle miejsc, do których powrócimy,
Zanim rozmyją nas mroźne dymy.
Mów! Niech Twoje słowa zburzą mur,
Niech Twoje dłonie zniszczą ten chłód...
Ten nagły chłód, co sercu przyniósł zimę,
Zanim w milczeniu na zawsze zginę.

[Chorus - Building Energy]
[Bass and drums enter with a steady pulse]
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila,
Ten czas jak rzeka, co brzeg omija.
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila,
Choć każda sekunda tak mocno zabija.
Niech każdy dzień dodaje nam sił,
Byśmy podnieśli się z własnych sił...
Może znajdziemy siebie znów?

[Verse 2]
Mów! Chcę tego bardziej niż Ty sam,
Wiesz, że miłość mocniejsza jest od skał.
Obiecaj mi... lawinę uniesienia!
Zanim marzenia obrócą się w cienia.
Mów! Chcę być przy Tobie blisko tak,
Wiem, że tych słów nie zmieni żaden czas.
Dopóki jest... dopóki jest nadzieja,
Płonę jak ogień, którego nie ma.

[Chorus - Powerful & Epic]
[Full energy, distorted guitars and soaring strings]
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!
(Crowd backing vocals: "Never again!")
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!

[Bridge]
[Music slows down, only rhythmic drums and bass]
[Vocal gets grittier, more intense]
Niech każdy dzień... (daje nam sił!)
Może znajdziemy... (siebie znów!)
Słyszysz? Lawina nadchodzi!
[Explosive Guitar Solo - emotional and fast]

[Final Chorus - Maximum Volume]
[Stadium atmosphere]
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!
Nie odnajdzie więcej nas ta sama chwila!
Ta chwila... już nie!

[Outro]
[Music cuts out suddenly, leaving only the piano from the intro]
Mów...
Dopóki jest nadzieja.
(Whisper: Nie odnajdzie nas...)
[Final piano chord fades into reverb]
[End]