Dalszöveg
[Intro]
(Głębokie uderzenie bębna, dźwięk kruszonego lodu)
(Szept: Ona jest blisko... dzika krew... jak Sol...)
[Verse 1]
Wiatr od gór przyniósł dziś inny zapach,
Zamilkły ptaki w gęstych borach.
Niebo ma barwę starych map,
To znak, że kończy się nasza pora.
Ktoś idzie szlakiem, gdzie nie ma śladów,
Ktoś budzi klątwy uśpione w ziemi...
Stare legendy wracają z chłodem,
Nic już tego nie zmieni.
[Chorus]
Nadchodzi ona, z oczami jak lód,
Tajemna siła, prastary ród.
Z dłonią co leczy i niesie ból,
Niebawem przybędzie – tak bardzo jak Sol!
Nie pytaj o imię, nie pytaj o dom,
W jej żyłach pulsuje pradawny grom!
[Verse 2]
W wiosce szeptem powtarzają znaki,
Że krew People of Ice znów płonie.
Nieznajoma, co zna leśne szlaki,
Z uśmiechem, co mrozi i parzy dłonie.
Niesie ze sobą wolność i strach,
Podobna do tej, co ogień skradła...
Widzę jej cień na mroźnych mgłach,
W bramy przeznaczenia właśnie wpadła.
[Bridge]
Srebrny wisior na piersi lśni,
W jej oddechu mroźna mgła.
Niebawem tu będzie, liczcie dni,
To krew Sol w sercu ma!
[Outro]
Poczuj ten chłód...
Ona już tu jest...
Tak bardzo do Sol... podobna...
(Zanikanie przy dźwięku dzwonków i lodowatego wiatru)
A zene stílusa
"Dark Orchestral Gothic, epic cinematic choir (male and female voices), Gregorian chants, heavy pipe organ, dramatic strings and violins, deep cello, booming timpani drums, melancholic but grand atmosphere, mysterious and haunting, high dynamic range, theatrical climax, inspired by 'People of Ice' saga and dark fantasy."