Dalszöveg
[Intro]
(Dźwięk szumiącego wiatru, niskie uderzenie w bęben, narastający motyw wiolonczeli)
[Zwrotka 1]
Pamięć jest raną, co nie chce się goić
Próżno nas chcieli na zawsze rozbroić.
Choć krew i więzy stawiały nam mury,
Gnało mnie serce w te obce natury.
Za oceanem, na skrawku wybrzeża,
Gdzie spojrzeń ogień w nas dwoje uderza.
[Refren]
Gorączka trawi, jak pożar w głębinie,
To co zakazane, nigdy nie minie!
Biegniemy przez las, gdzie cień kłami błyska,
Gdzie nasza wolność jest mroźna i bliska.
Gorączka w żyłach, lód pod stopami,
Sami przeciw wszystkim, ze swoimi sny.
[Zwrotka 2]
W bezkresnej kniei, gdzie noc nie ma końca,
Uciekamy przed świtem, unikamy słońca.
Lecz w mroku puszczy czai się trwoga,
Okrutna wataha, bezbożna droga.
Dla nich jesteśmy tylko obcymi,
Zwierzyną w gęstwinie, ludźmi wyklętymi.
[Bridge]
(Muzyka cichnie do szeptu, rytm przypomina bicie serca)
Każdy trzask gałęzi to wyrok w ciemności...
Boję się o ciebie, nie o swoje kości.
Trzymaj mnie mocno, niech krew nas zagrzeje,
Zanim ten las nam odbierze nadzieję.
[Refren]
Gorączka trawi, jak pożar w głębinie,
To co zakazane, nigdy nie minie!
Biegniemy przez las, gdzie cień kłami błyska,
Gdzie nasza wolność jest mroźna i bliska.
[Outro]
Lód i ogień...
Puszcza i krew...
Zasypia w nas strach, zasypia w nas gniew.
Tylko ta gorączka...
Tylko my...
(Dźwięk wiatru cichnie do zera)
A zene stílusa
Dark Nordic Folk, cinematic haunting ballad, atmospheric acoustic guitar, deep cello, distant ritual percussion, ethereal vocals, mysterious and tense, foggy forest atmosphere, slow tempo, minor key.