Jeszcze chwila

Intro (szept / recytatyw)
Jeszcze w ciszy drży jezioro,
jakby chciało coś powiedzieć…
Zanim droga nas zabierze,
zanim lato zgaśnie w nas.

Zwrotka I
Dzień osiada w chłodnej mgle,
na wodzie gasną ślady słońca,
Wiatr przestawia myśli me,
jak łodzie bez portu do końca.
Ptaki rysują znak na niebie,
jakby pisały: „to już czas”,
Wieczorny zmierzch milknie w drzewach,
a my stoimy — tylko raz.

Refren
Jeszcze chwila, jeszcze stań,
niech noc nauczy nas milczenia,
Zanim lato zamknie drzwi
i zostawi chłód wspomnienia.
Jeszcze chwila, zanim ślad
rozmyje deszcz i cudze drogi,
Bo nie wszystko da się wziąć —
czasem trzeba tylko zostawić.

Zwrotka II
Zmierzch z jezior zdjął biały żagiel,
cisza w trzcinach wstrzymała dech,
Słychać echo dawnych ognisk,
które gasły tu jak śmiech.
Tatarak pamięta kroki,
choć już nikt ich nie chce znać,
Każde lato ma swój koniec,
tak jak słowo, które… trwa.

Refren
Jeszcze chwila, jeszcze stań,
niech noc nauczy nas milczenia,
Zanim lato zamknie drzwi
i zostawi chłód wspomnienia.
Jeszcze chwila, zanim ślad
rozmyje deszcz i cudze drogi,
Bo nie wszystko da się wziąć —
czasem trzeba tylko zostawić.

Bridge (modulacja / półszept)
A jeśli wrócą tu ptaki na wiosnę,
czy znajdą nasze ślady wśród traw?
Czy jezioro nas jeszcze rozpozna,
czy zapomni, że ktoś tu trwał?
Nie pytaj czasu, dokąd biegnie —
on i tak zna odpowiedź swą,
My jesteśmy tylko chwilą
między ciszą… a mgłą.

Refren (ostatni, spokojniej)
Jeszcze chwila, jeszcze stań,
niech noc okryje nas spokojem,
Zanim lato stanie się
tylko snem pod powieką.
Jeszcze chwila — tyle mam,
nim odjadą myśli w dal,
Bo najtrudniej jest powiedzieć
nie „żegnaj”…
lecz „zostań”.

Outro
Mgła zamyka cichy krąg,
wiatr już wie, że wracać czas…
Ale coś tu zostaje —
może lato.
Może nas.