Zapach Tamtej Zimy
v5
@Jerzyna K
Zapach Tamtej Zimy
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
[Intro – cicho, przestrzennie]
Świt osiada na dachach domów,
Mróz rysuje srebrzysty ślad,
W kieszeni noszę ciche słowo,
Które zna tylko mój świat…
[Zwrotka 1]
Śnieg przygasa w świetle latarni,
Miasto milczy pod białą mgłą,
Twoje imię piszę palcem na szybie,
Zanim zniknie pod ciepłą dłonią.
Szalik pachnie chłodem poranka,
Oddech znika w powietrzu jak sen,
Każdy krok mnie prowadzi w tamtą stronę,
Gdzie pierwszy raz zatrzymał się dzień.
[Pre-Chorus]
I znów słyszę śmiech sprzed lat,
Niesie go styczniowy wiatr…
[Refren]
Zapach tamtej zimy wciąż trwa,
W białych drogach, w milczeniu dnia,
W każdym płatku, co spadł mi na dłoń —
Został ślad po Tobie i po nas.
Zapach tamtej zimy cicho gra,
Pod lodem rzeki, pod sercem ziemi,
Choć świat dalej przed siebie gna,
Coś we mnie wciąż do Ciebie biegnie.
[Zwrotka 2]
Stare ławki śpią pod śniegiem,
Nasze ślady dawno zatarł czas,
W pustych oknach blade światło drży,
Jakbyś miała zaraz stanąć tam.
Zegary tykają wolniej w mrozie,
Dźwięk się niesie ostrzej niż łza,
Tylko jedno we mnie nie zamarzło —
Tamten moment, gdy byłeś Ty i ja.
[Pre-Chorus]
I znów słyszę śmiech sprzed lat,
Niesie go styczniowy wiatr…
[Refren]
Zapach tamtej zimy wciąż trwa,
W białych drogach, w milczeniu dnia,
W każdym płatku, co spadł mi na dłoń —
Został ślad po Tobie i po nas.
Zapach tamtej zimy cicho gra,
Pod lodem rzeki, pod sercem ziemi,
Choć świat dalej przed siebie gna,
Coś we mnie wciąż do Ciebie biegnie.
[Bridge – przejście ku przedwiośniu]
Aż któregoś dnia w ciszy lutowej
Kropla wody spadnie z dachu w dół,
Śnieg zacznie mięknąć pod stopami,
A wiatr przyniesie cieplejszy ton.
Może wtedy, w tym pierwszym świetle,
Gdy lód puści i drgnie ziemia w krąg,
Wspomnienie jak ptak powróci nagle —
Nie na chwilę… lecz na nowy początek.
[Refren – finałowy, z nadzieją]
Zapach tamtej zimy jeszcze trwa,
Lecz już w nim brzmi przedwiośnia znak,
W każdej kropli, co topi śnieg,
Budzi się ślad po Tobie i po nas.
Zapach tamtej zimy w wiosnę drga,
Cicho pęka lód milczenia,
I choć minął tak długi czas,
Serce uczy się odrodzenia.
Świt osiada na dachach domów,
Mróz rysuje srebrzysty ślad,
W kieszeni noszę ciche słowo,
Które zna tylko mój świat…
[Zwrotka 1]
Śnieg przygasa w świetle latarni,
Miasto milczy pod białą mgłą,
Twoje imię piszę palcem na szybie,
Zanim zniknie pod ciepłą dłonią.
Szalik pachnie chłodem poranka,
Oddech znika w powietrzu jak sen,
Każdy krok mnie prowadzi w tamtą stronę,
Gdzie pierwszy raz zatrzymał się dzień.
[Pre-Chorus]
I znów słyszę śmiech sprzed lat,
Niesie go styczniowy wiatr…
[Refren]
Zapach tamtej zimy wciąż trwa,
W białych drogach, w milczeniu dnia,
W każdym płatku, co spadł mi na dłoń —
Został ślad po Tobie i po nas.
Zapach tamtej zimy cicho gra,
Pod lodem rzeki, pod sercem ziemi,
Choć świat dalej przed siebie gna,
Coś we mnie wciąż do Ciebie biegnie.
[Zwrotka 2]
Stare ławki śpią pod śniegiem,
Nasze ślady dawno zatarł czas,
W pustych oknach blade światło drży,
Jakbyś miała zaraz stanąć tam.
Zegary tykają wolniej w mrozie,
Dźwięk się niesie ostrzej niż łza,
Tylko jedno we mnie nie zamarzło —
Tamten moment, gdy byłeś Ty i ja.
[Pre-Chorus]
I znów słyszę śmiech sprzed lat,
Niesie go styczniowy wiatr…
[Refren]
Zapach tamtej zimy wciąż trwa,
W białych drogach, w milczeniu dnia,
W każdym płatku, co spadł mi na dłoń —
Został ślad po Tobie i po nas.
Zapach tamtej zimy cicho gra,
Pod lodem rzeki, pod sercem ziemi,
Choć świat dalej przed siebie gna,
Coś we mnie wciąż do Ciebie biegnie.
[Bridge – przejście ku przedwiośniu]
Aż któregoś dnia w ciszy lutowej
Kropla wody spadnie z dachu w dół,
Śnieg zacznie mięknąć pod stopami,
A wiatr przyniesie cieplejszy ton.
Może wtedy, w tym pierwszym świetle,
Gdy lód puści i drgnie ziemia w krąg,
Wspomnienie jak ptak powróci nagle —
Nie na chwilę… lecz na nowy początek.
[Refren – finałowy, z nadzieją]
Zapach tamtej zimy jeszcze trwa,
Lecz już w nim brzmi przedwiośnia znak,
W każdej kropli, co topi śnieg,
Budzi się ślad po Tobie i po nas.
Zapach tamtej zimy w wiosnę drga,
Cicho pęka lód milczenia,
I choć minął tak długi czas,
Serce uczy się odrodzenia.
A zene stílusa
“Polish nostalgic pop ballad duet with subtle maritime atmosphere and gentle retro 80s feel. Emotional male baritone and soft expressive female vocal, calm and warm blend. Medium-slow tempo, 4/4. Spacious arrangement: acoustic and electric guitars, warm analog synth pads, melodic bass, soft drums, light strings. Mood: reflective, hopeful, poetic. Themes of freedom, birds flying over water, overcoming fear, inner journey and peace. Cinematic intro, strong melodic chorus with harmonized vocals, emotional but restrained ending.”
