Kto stanie na murach
v5
@Jerzyna K
Kto stanie na murach
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
Zwrotka I
Na placach cisza krzyczy głośniej
Niż setki pustych, mądrych słów
Na tronach siedzą twarze obce
Liczą zyski z naszych snów
Na ekranach barwne bajki
Że to raj, a nie dno
A pod skórą miasta pęka
Gniew, co czeka na swój dzień
Refren
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy sumienia ważą mniej niż złoto
Kto podniesie głos, gdy zabraknie sił
I powie „dość” wbrew tłumom i kotłom
Bo kraj to nie oni, nie pałace kłamstw
To ludzie, co jeszcze chcą oddychać
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy przyszłość próbują nam zlicytować
Zwrotka II
Przy korytach zmiana masek
Te same ręce, inny znak
Obiecują nowy porządek
Stary strach w nowych grach
Gdy już nie ma czego kraść
Zaczynają gryźć się w krąg
A pod brukiem rośnie echo
Kroków tych, co mówią „nie”
Refren
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy sumienia ważą mniej niż złoto
Kto podniesie głos, gdy zabraknie sił
I powie „dość” wbrew tłumom i kotłom
Bo kraj to nie oni, nie pałace kłamstw
To ludzie, co jeszcze chcą oddychać
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy przyszłość próbują nam zlicytować
Bridge
Nie chcemy panów ani zbawców
Nie chcemy litości z rąk
Chcemy prawdy, nawet ostrej
I jutra, co ma sens
My staniemy na murach, gdy runą drzwi
Nie sprzedamy strachu za spokój
Bo kraj to my — nasze dni i sny
Nie wasze konta i stołki
Gdy przyjdzie czas, gdy pęknie mit
I kurz opadnie po krzykach
To staniemy na murach, gdy runą drzwi
I nikt nam głosu nie odbierze
Na placach cisza krzyczy głośniej
Niż setki pustych, mądrych słów
Na tronach siedzą twarze obce
Liczą zyski z naszych snów
Na ekranach barwne bajki
Że to raj, a nie dno
A pod skórą miasta pęka
Gniew, co czeka na swój dzień
Refren
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy sumienia ważą mniej niż złoto
Kto podniesie głos, gdy zabraknie sił
I powie „dość” wbrew tłumom i kotłom
Bo kraj to nie oni, nie pałace kłamstw
To ludzie, co jeszcze chcą oddychać
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy przyszłość próbują nam zlicytować
Zwrotka II
Przy korytach zmiana masek
Te same ręce, inny znak
Obiecują nowy porządek
Stary strach w nowych grach
Gdy już nie ma czego kraść
Zaczynają gryźć się w krąg
A pod brukiem rośnie echo
Kroków tych, co mówią „nie”
Refren
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy sumienia ważą mniej niż złoto
Kto podniesie głos, gdy zabraknie sił
I powie „dość” wbrew tłumom i kotłom
Bo kraj to nie oni, nie pałace kłamstw
To ludzie, co jeszcze chcą oddychać
Kto stanie na murach, gdy runą drzwi?
Gdy przyszłość próbują nam zlicytować
Bridge
Nie chcemy panów ani zbawców
Nie chcemy litości z rąk
Chcemy prawdy, nawet ostrej
I jutra, co ma sens
My staniemy na murach, gdy runą drzwi
Nie sprzedamy strachu za spokój
Bo kraj to my — nasze dni i sny
Nie wasze konta i stołki
Gdy przyjdzie czas, gdy pęknie mit
I kurz opadnie po krzykach
To staniemy na murach, gdy runą drzwi
I nikt nam głosu nie odbierze
A zene stílusa
Agresywny polski punk rock w stylu klasycznego street punka lat 90. Szybkie tempo, brudne gitarowe riffy, mocna sekcja rytmiczna, surowe brzmienie bez wygładzenia. Wokal męski, chropowaty, krzyczany, pełen gniewu i frustracji. Tekst po polsku, buntowniczy i społeczno-polityczny: o zdradzonych ideałach, władzy oderwanej od ludzi, upokorzeniu zwykłych obywateli i potrzebie sprzeciwu. Klimat uliczny, mroczny, bez patosu — prosty przekaz, szczery gniew, refren skandowany przez tłum. Brzmienie jak koncert w małym klubie: energia, chaos, autentyczność.Inspiracja: polski punk rock, uliczny bunt, surowość i bezkompromisowość.
