සංසාර ගංගාවේ නිහඬ වේලා

[Verse 1]
කාලය නදියක් වගේ
නිසල පෙනේ ගලා යන්නෙ
අඟල් කිහිපයක පදවන්න
අතීතය ගලා යන දෑලෙන්

තනිවී ඉවුරේ හිඳින මා
තණකොළ උරහිසට ඇලවලා
වැහි ස්වප್ನ පීල් පතුලේ
මියැදෙන සැන්දෑව අදින්නෙ

[Chorus]
සංසාර ගංගාවේ
මටත් ඉඩක් තියෙද?
පිබිදෙන්න ඈ නමක් නැති
තවත් දිනයකට

අතීතයේ සෙවණැලි
වීදුරු දෑසට ලපවී
නිහඬව ලෝකයත් බලලා
මං මැදුරක් හොයන්නෙ

[Verse 2]
දෑසින් මොළොක් වගේ බර
නොකියපු වචන පතුලේ පවා
අහිමිව ගිය මිනිත්තු දරාගෙන
හිස් අතක රේඛාවන් ගණන් කරා

දුරින් හැමදේම තැළී පෙනෙයි
ආසන්නෙ තිබුණේ බියවත් සැනසුම
කසුබ ඝෝෂාවට වාටූ කරනවා
මට ඇසේ හිමිදිරි මූණු පෙල

[Bridge]
දහසක් ජන්මවලින්
ඔය පිඹුරු ඉමට ආවේ
එක් පාදයක වතුරට
තව පාදයක් දුක් හදට

[Chorus]