Tartaria — świat światła i kryształu
v5
@Jerzyna K
Tartaria — świat światła i kryształu
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
Intro (mistyczne)
Z daleka, ponad czasem, z głębi snu i dawnych pieśni,
dochodzi cichy blask — jak echo świata, który był.
W powietrzu drży wspomnienie miast zbudowanych ze światła,
a serca tych, którzy słuchają, otwiera łagodny dźwięk.
Tam przestrzeń mówi szeptem, a kamień pamięta imię dnia —
i w tej ciszy rodzi się opowieść… o Tartarii.
Zwrotka 1
Tam, gdzie świt rozpraszał mrok, krążyła wolna moc,
Wieże lśniły w kręgu słońca — bez kabli, granic, złotych rąk.
Energia spływała z nieba jak jasny, żywy nurt,
A ludzie szeptali łagodnie: „Tu w zgodzie z czasem płynie duch”.
Refren
Piękna Tartario — kraino światła i tchnienia,
Twoje serce biło rytmem wolnej, czystej energii istnienia.
Nad miastem płynęły sterowce — spokojne jak cichy ptak,
A echo twoich snów i marzeń wciąż mieszka w nas.
Zwrotka 2
Wznosiły się jasne budowle — kolumny, łuki, szkło,
Każdy gzyms niósł dawną pieśń, każde okno znało los.
W Kryształowym Pałacu światło grało niczym dźwięk,
A tafle szkła jak niebo odbijały nowy dzień.
Refren
Piękna Tartario — w ogrodach z kamieni i szkła,
Twoje place milczały pięknie, gdy nad nimi trwało słońca tchnienie.
A sterowce płynęły wysoko — ponad miastem, ponad snem,
Jakby czas zatrzymał skrzydła, by nie zgasł twój piękny dzień.
Bridge
W marmurowych bibliotekach spał blask minionych lat,
Księgi dawnej mądrości strzegły ukrytych prawd.
A katedry pełne światła leczyły duszę i cień —
wibracją dzwonów, czystym tonem, świętym, uzdrawiającym brzmieniem.
Między filarami szeptał wiatr
o świecie prostym, dobrym, trwałym,
O wolnym sercu, jasnej myśli
i świetle w każdej sali.
Zwrotka 3
Na dachach lśniły kopuły — w nich pulsował życia prąd,
Nie dla władzy ani chwały, lecz dla ludzi, dla ich rąk.
A gdy noc otulała miasto srebrnym, cichym snem,
Sterowce jak gwiazdy płynęły wysoko — nad ziemią hen.
Refren (ostatni)
Piękna Tartario — kraino nadziei i światła,
Twoja pieśń w naszych sercach wciąż rozkwita, wciąż powraca.
Choć czas zasypał twoje drogi, pamięć świeci jak kryształ —
Tartario piękna… wracaj w snach.
Z daleka, ponad czasem, z głębi snu i dawnych pieśni,
dochodzi cichy blask — jak echo świata, który był.
W powietrzu drży wspomnienie miast zbudowanych ze światła,
a serca tych, którzy słuchają, otwiera łagodny dźwięk.
Tam przestrzeń mówi szeptem, a kamień pamięta imię dnia —
i w tej ciszy rodzi się opowieść… o Tartarii.
Zwrotka 1
Tam, gdzie świt rozpraszał mrok, krążyła wolna moc,
Wieże lśniły w kręgu słońca — bez kabli, granic, złotych rąk.
Energia spływała z nieba jak jasny, żywy nurt,
A ludzie szeptali łagodnie: „Tu w zgodzie z czasem płynie duch”.
Refren
Piękna Tartario — kraino światła i tchnienia,
Twoje serce biło rytmem wolnej, czystej energii istnienia.
Nad miastem płynęły sterowce — spokojne jak cichy ptak,
A echo twoich snów i marzeń wciąż mieszka w nas.
Zwrotka 2
Wznosiły się jasne budowle — kolumny, łuki, szkło,
Każdy gzyms niósł dawną pieśń, każde okno znało los.
W Kryształowym Pałacu światło grało niczym dźwięk,
A tafle szkła jak niebo odbijały nowy dzień.
Refren
Piękna Tartario — w ogrodach z kamieni i szkła,
Twoje place milczały pięknie, gdy nad nimi trwało słońca tchnienie.
A sterowce płynęły wysoko — ponad miastem, ponad snem,
Jakby czas zatrzymał skrzydła, by nie zgasł twój piękny dzień.
Bridge
W marmurowych bibliotekach spał blask minionych lat,
Księgi dawnej mądrości strzegły ukrytych prawd.
A katedry pełne światła leczyły duszę i cień —
wibracją dzwonów, czystym tonem, świętym, uzdrawiającym brzmieniem.
Między filarami szeptał wiatr
o świecie prostym, dobrym, trwałym,
O wolnym sercu, jasnej myśli
i świetle w każdej sali.
Zwrotka 3
Na dachach lśniły kopuły — w nich pulsował życia prąd,
Nie dla władzy ani chwały, lecz dla ludzi, dla ich rąk.
A gdy noc otulała miasto srebrnym, cichym snem,
Sterowce jak gwiazdy płynęły wysoko — nad ziemią hen.
Refren (ostatni)
Piękna Tartario — kraino nadziei i światła,
Twoja pieśń w naszych sercach wciąż rozkwita, wciąż powraca.
Choć czas zasypał twoje drogi, pamięć świeci jak kryształ —
Tartario piękna… wracaj w snach.
A zene stílusa
Style: light italo-disco, dreamy nostalgia, soft analog synths, gentle bass, slow-dance groove, 110–116 BPM, clean emotional vocals, male + female duet, airy echo harmonies, subtle cosmic vibe, warm reverb. Theme: mystical Tartaria, free energy flowing through cities, airships drifting across the sky, crystal palaces, luminous libraries, cathedrals that heal with vibration and sound, serene beauty, timeless memory, calm wonder.
