Cisza po nas
v5
@Jerzyna K
Cisza po nas
v5
@Jerzyna K
Dalszöveg
Intro
Są takie noce, gdy serce nie zasypia,
gdy każda myśl prowadzi w to samo miejsce.
Wtedy miłość staje się ciężka jak cisza,
a jednak niesiemy ją — choćby do końca siebie.
Zwrotka 1
Chociaż raz
warto spłonąć w czyichś dłoniach,
chociaż raz,
zanurzyć się w bezbrzeżnej tęsknocie.
Potem móc opowiadać ludziom, że tak bywa,
że serce czasem tonie, a jednak wciąż oddycha.
Refren
Umrzeć z miłości — choć na chwilę,
zniknąć w czyjejś pamięci jak w cichej mgle,
leżeć w szufladzie dawnych wspomnień,
wśród zagubionych listów i zamkniętych scen.
Cierpieć tak pięknie, z odrobiną patosu,
jak w starym teatrze, gdzie kończy się los.
Zwrotka 2
Nie mieć już spraw,
nie nosić w sobie gniewu,
tylko trwać,
jak ostatni ślad po życiu bez słów.
I pragnąć jeszcze jednej chwili, jednych drzwi,
by raz jeszcze serce mogło wrócić tu.
Refren
Umrzeć z miłości — choć na chwilę,
zniknąć w czyjejś pamięci jak w cichej mgle,
leżeć w szufladzie dawnych wspomnień,
wśród zagubionych listów i zamkniętych scen.
Cierpieć tak pięknie, z odrobiną patosu,
jak w starym teatrze, gdzie kończy się los.
Most
A gdy już przeminie żal
i rozpłynie się czas,
zostanie krótki blask —
ostatni nasz.
Refren (finał)
Umrzeć z miłości — choć na chwilę…
Są takie noce, gdy serce nie zasypia,
gdy każda myśl prowadzi w to samo miejsce.
Wtedy miłość staje się ciężka jak cisza,
a jednak niesiemy ją — choćby do końca siebie.
Zwrotka 1
Chociaż raz
warto spłonąć w czyichś dłoniach,
chociaż raz,
zanurzyć się w bezbrzeżnej tęsknocie.
Potem móc opowiadać ludziom, że tak bywa,
że serce czasem tonie, a jednak wciąż oddycha.
Refren
Umrzeć z miłości — choć na chwilę,
zniknąć w czyjejś pamięci jak w cichej mgle,
leżeć w szufladzie dawnych wspomnień,
wśród zagubionych listów i zamkniętych scen.
Cierpieć tak pięknie, z odrobiną patosu,
jak w starym teatrze, gdzie kończy się los.
Zwrotka 2
Nie mieć już spraw,
nie nosić w sobie gniewu,
tylko trwać,
jak ostatni ślad po życiu bez słów.
I pragnąć jeszcze jednej chwili, jednych drzwi,
by raz jeszcze serce mogło wrócić tu.
Refren
Umrzeć z miłości — choć na chwilę,
zniknąć w czyjejś pamięci jak w cichej mgle,
leżeć w szufladzie dawnych wspomnień,
wśród zagubionych listów i zamkniętych scen.
Cierpieć tak pięknie, z odrobiną patosu,
jak w starym teatrze, gdzie kończy się los.
Most
A gdy już przeminie żal
i rozpłynie się czas,
zostanie krótki blask —
ostatni nasz.
Refren (finał)
Umrzeć z miłości — choć na chwilę…
A zene stílusa
Polish vintage pop song inspired by Halina Kunicka and Irena Jarocka, classy female vocal, light upbeat tempo, soft swing feel, orchestral strings, acoustic guitar, piano, subtle brass, romantic and nostalgic mood, elegant Polish stage song style from the 1970s, emotional but graceful performance.
